Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 03 października 2013, 20:41

Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata - autorzy anonimowi i to ich przemyślenia.

Czytając pamiętajmy ...... :mrgreen:
"Choć w mowie mędrców słychać prawdy powiew świeży, bądź ostrożny bo i prawdę dozować należy.''

IMPULS
Każda istota, forma w każdej chwili swojego istnienia wysyła i odbiera impulsy. Impuls to inaczej myśl, drganie energii, a wraz z nią informacja, stan emocjonalny, odczucie, obraz. Każdy impuls pobudza do ruchu, przekształceń, zmian -Wszechświat, planety, a na nich formy roślinne, zwierzęce i ludzkie. Wysłany impuls -myśli np. z Ziemi może zostać odebrany w innej, odległej części Wszechświata.
Odbiór impulsów, a wraz z nimi energii umożliwia kontakt między wszystkimi przestrzeniami w człowieku i we Wszechświecie. Dzięki temu możliwa jest łączność pomiędzy myślą a ciałem, ciałem, czy przestrzenią energii i materii. Tak dokonuje się także wymiana myśli, informacji w całym Wszechświecie, co umożliwia rozpoznawanie potrzeb zarówno całości, jak i mniejszych elementów np. planet czy istot ludzkich. Mechanizm ten powoduje, że na każde „zawołanie’’, zgłoszenie potrzeby, czy postawione pytanie - przyjdzie odpowiedź. Postawienie pytania - to wysłanie impulsu w przestrzeń. Impuls krąży, aż zostanie odebrany przez jednostkę, która posiada wiedzę, umożliwiającą jej sformułowanie odpowiedzi. Kontakt taki często dokonuje się bez udziału świadomości zewnętrznej osoby odpowiadającej na impuls. Odpowiedź formułowana jest w obrębie jej przestrzeni wewnętrznej. Często człowiek odpowiada sam sobie lub realizuje potrzeby sygnalizowane przez ciało. Sprecyzowanie potrzeby w zamyśle - to także uformowanie impulsu, odbieranego przez wnętrze jednostki.
Impuls może być odebrany przez świadomość zewnętrzną jako krótki błysk myśli, obraz, sen, odczucie. Na codzień człowiek odbiera tysiące impulsów, które następnie realizuje, uznając je za wytwór własnego umysłu. Każdy impuls może być odebrany na rożnym poziomie: ciała - w postaci reakcji poszczególnych narządów, w psychice - stanu emocjonalnego, w umyśle - myśli, informacji, obrazu. Część impulsów docierających do jednostki nie jest rejestrowana przez jej świadomość zewnętrzną a ślad po nich pozostaje jedynie np. jako reakcja w ciele. Ciało ludzkie podobnie jak wszystkie formy materialne (np. minerały, rośliny, zwierzęta) - reaguje automatycznie - np. do jednostki dociera informacja, obraz niosący sobą wibrację lęku. Nawet przy umiejętności kontroli reakcji (gdy na poziomie psychiki nie powstał stan lęku, a umysł jest wyciszony) w ciele następuje automatycznie np. skurcz żołądka, czy przyśpieszone
bicie serca.
Wszechświat wypełniony jest impulsami myśli, które oddziaływując na formy przymuszają je do reakcji, czy zachowań zgodnych z informacją, jakie sobą niosą. Jeżeli jest to radość - to fala tej energii po dotarciu do ciała wywoła w nim taki stan (pojawia się on bez zewnętrznego uzasadnienia). Forma ludzka jest dostosowana do odbioru najszerszego spektrum impulsów, z równoczesną możliwością ich zrozumienia. Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, że każdy wytwór umysłu - raz powołany - istnieje i w którymś momencie zostanie odebrany przez jakąś formę istniejąca gdzieś we Wszechświecie i zrealizowany. Każda żywa istota bez ustanku odbiera impulsy pochodzące z różnych przestrzeni Wszechświata. I najczęściej to one stanowią zaczyn dla wielu działań, przedsięwzięć jednostki czy grup. Raz powołana myśl (choćby miliardv lat temu) i dzisiaj oddziaływuje na ciało, przymuszając je do często niezrozumiałych dla świadomości zewnętrznej zachowań. Większość ciał reaguje jak automat: napływający impuls wymusza reakcje. Stąd coraz częściej wiele osób wraca myślą do przeszłości, odległych epok (organizowanie turniejów rycerskich, pochodów królów, itp.).
Obecnie do ciał ziemskich dociera wiele impulsów - informacji, które ukształtowane zostały w różnych przestrzeniach Wszechświata. To efekt ,.nachodzenia" na siebie przestrzeni równoczesnych, zwijania do punktu wszystkich wymiarów. Ziemia jest tym punktem a przez ciała Ziemian przechodzą wszelkie możliwe informacje. Ziemia, a wraz z nią wszystkie formy „bombardowane" są ogromną ilością impulsów wytworzonych w rożnych okresach czasowych i w różnych przestrzeniach. Stąd coraz większa pobudliwość emocjonalna, także coraz większa ilość informacji, jakie musi przetwarzać mózg doprowadza to do chaosu myślowego, powstawania kolejnych teorii, lub ożywiania na nowo treści, prądów myślowych, kulturowych, które już przebrzmiały. Łączność człowieka ze światem przvrody odbywa się także na zasadzie wymiany impulsów. Wszechświat, planeta wysyła impuls do wszystkich istot np. o zmianach, które dokonują się w ich obrębie. Istoty ludzkie dysponują największymi możliwościami realizacyjnymi. Ich myśl może np. uruchomić energię, wzbudzić procesy choć większość ludzi sobie tego nie uświadamia. W zależności, jaki program ideologia, oddziaływuje na ciało i jakie posiada ono cechy i predyspozycje - jednostka realizuje zgodnie z nimi odebrany impuls. Stąd ogromna różnorodność zarówno w odbiorze. jak i realizacji tego samego impulsu. Myśl człowieka dokonuje przekształceń w obrębie całej przyrody. Im więcej np. agresji w świecie ludzkim - tym więcej jej w naturze. Stąd coraz częstsze są przypadki ataków zwierząt na ludzi (np. psy). Wszystkie agresywne zachowania zostały przeniesione w swiat przyrody ze świata ludzkiego. Zwierze reaguje automatycznie, nie potrafi dokonać weryfikacji impulsów. Odebrany impuls wywołuje reakcje. Często impuls pochodzi od zaatakowanego człowieka, który musi odebrać skutek podobnego działania skierowanego przez niego wcześniej na przyrodę. Wszelkie zmiany w klimacie Ziemi też zachodzą pod wpływem myśli i działań człowieka. Próby zawładnięcia i podporządkowania natury - zamiast wspierania i opieki przynoszą teraz skutki. Natura naszpikowana agresją itp. reaguje w sposób, zaprogramowany przez człowieka, obracając się przeciwko niemu.
Impuls uaktywnia formę, ukierunkowuje na myśl zewnętrzną a wraz z nią czyny działanie) jednostki czy grupy. Impuls odebrany w postaci obrazu, myśli czy stanu uruchamia procesy myślowe, wnioskowanie, co poszerza rozumienie, ale tylko u jednostek potrafiących kontrolować intelekt i reakcje. Rozwój świadomości, a wraz z nią form dokonuje się pod wpływem impulsów myśli. Tak również odbywa się tworzenie we Wszechświecie. Człowiek uczestniczy w tych procesach - choć zewnętrznie nie jest świadomy, ze uaktywnia myślą zjawiska nie tylko na Ziemi, ale także poza nią, odpowiada na impulsy przychodzące z innych wymiarów. Często wystarczy chwila skupienia uwagi na pojawiającym się np. obrazie, informacji, czy odczuciu - a następuje odpowiedź na odebrany impuls i wysłanie energii np. przyśpieszającej lub wzbudzającej procesy na planecie lub poza nią. Tworzenie - to odbiór impulsów i odpowiedź na nie. Wysłana informacja zwrotna jest bodźcem pobudzającym zmiany. przekształcenia w obrębie nadawcy (jednostka, grupa, planeta. Wszechświat ).
Wszystkie istoty żywe tworzą wspólny obieg energii. Pomiędzy nimi trwa stały przepływ jej informacji Każde "zdarzenie" w obrębie jednego elementu jednostki zostawia ślad energetyczny, który w postaci informacji i drgania energii odwzorowuje się w całym jej obiegu.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 05 października 2013, 15:36

Tak więc informacja o zmianie ma możliwość dotarcia do każdego nawet najdrobniejszego elementu. Dzięki temu mechanizmowi, każdy element mógł korzystać z energii całości, odbierać impulsy pobudzające rozwój. Energia była doprowadzana równomiernie do każdej części całości.
W momencie pojawienia się w rozwoju myśli ludzkiej ideologii, nastąpiło przerwanie naturalnego obiegu energii i odcięcie poszczególnych elementów (jednostek) od całości. Wyznający jedną z ideologii, utożsamiający się z teoriami utworzyli zamknięte pule energii, do których nie docierają impulsy z całości, bowiem zakodowane umysły nie dopuszczają innych od znanych - wyznawanych treści. W obiegu energii powstały bloki, zatory, które przechwytywały energie i przetwarzały każdą informacje, a wraz z nią energię zgodnie z wprowadzoną ideologią. Wszelkie tego typu twory (grupy ideologiczne) są niczym zrakowaciałe komórki w zdrowym organizmie, które za wszelką cenę chcą zająć jak największą przestrzeń i doprowadzić do unicestwienia "żywiciela".
Powstanie odizolowanych od siebie grup, podłączonych pod program ideologii spowodowało, ze większość ciał utraciła umiejętność odbioru impulsów z przestrzeni energii. Poprzez ograniczenie świadomości ludzkiej do obrębu materii lub związanie jej ideologią wiele impulsów pochodzących z innych przestrzeni Wszechświata przestało docierać do świadomości zewnętrznej. Równocześnie z zawężeniem świadomości zablokowane zostały ośrodki odbiorcze znajdujące się w mózgu ( prawa półkula odbiera impulsy z antymaterii; lewa z - materii). Człowiek poprzez formę zaczął postrzegać tylko zewnętrzny świat, czyli wytwór umysłów ukształtowanych pod wpływem różnorodnych teorii i ideologu. Ograniczenie to spowodowało, ze istota ludzka stała się ułomna, pozbawiona możliwości korzystania z całego spektrum wiedzy i energii. Do jej świadomości i narzędzi zaczęły docierać tylko nieliczne impulsy. Wraz z tym rozwinął się intelekt, który zaczął interpretować każdą napływającą informację -wartościować, a następnie odrzucać To. co nie znane lub niezgodne z zakodowanymi treściami - stało się niemożliwe.
Na]większą przeszkoda w odbiorze impulsów jest intelekt i rozgadany umysł. Wówczas człowiek staje się głuchy na informacje nie słyszy impulsów, jakie odbiera mózg. Często choć impuls jest zauważony przez świadomość zewnętrzną – to jest lekceważony, bo intelekt uznaje, że sytuacja, zdarzenie, o jakich jest informowany jest niemożliwa.

Każdy impuls niesie sobą określony rodzaj energii. Jeżeli intelekt jest rozbudowany lub jednostka posiada silne kody, natychmiast jest on interpretowany zgodnie z zakodowanymi treściami. Wówczas każda informacja zostaje błędnie odebrana i nie przynosi jednostce żadnych korzyści, bowiem utrzymuje jej świadomość wciąż na tym samym poziomie. Jeden impuls (myśl) może być odebrany przez wiele osób na różny sposób. Gdy włączy się intelekt natychmiast rozpoczyna się interpretacja informacji Jednostka zakodowana religijnie widząc np. kule światła natychmiast utożsamia ją z bogiem, a naukowiec odbierze ją jako zjawisko fizyczne, bo istnienia innych nie dopuszcza. Najczęściej odbiór impulsów nie jest uświadamiany zewnętrznie - ciało realizuje je automatycznie. Tak dzieje się np. w przypadku zagrożenia życia. Wiele osób zetknęło się z sytuacja, gdy nagle dostały silny nakaz np. opuszczenia mieszkania, nie wsiadania do samolotu itp. Za chwilę dochodziło do wypadku, w którym ciało gdyby nie posłuchało impulsu poniosłoby śmierć. W takiej sytuacji impuls zostaje odebrany w formie nakazu - ciało nie ma wówczas nic do powiedzenia - musi wykonać polecenie. Do świadomości zewnętrznej dociera impuls, który jednostka sama wysyła do świadomości zewnętrznej Jeżeli umysł jest wyciszony - wówczas dotrze każda informacja. Informacja jeżeli zostanie odebrana bez interpretacji - wzbogaca człowieka, poszerza tego rozumienie. Jeżeli zostanie zinterpretowana - wzmacnia kody, zasila intelekt co osłabia dalsze możliwości odbiorcze jednostki.
Łączność pomiędzy wszystkimi elementami całości także dokonuje się poprzez wysyłanie i odbiór impulsów przez poszczególne jej „cząstki” - istoty ludzkie, kosmos, planety itp. Całość - skupia w sobie wszystkie potrzebne do tworzenia elementy. Tworzenie w jej obrębie rozpoczyna się od wyodrębnienia dwóch „czynników” twórczych: myśl (aktywny - wprowadzający przekształcenia) i świadomość (bierny ulegający przekształceniom). Myśl oddziaływuje w formie impulsów - wzbudza ruch, zmiany, podział, czyli tworzenie. Jest czynnikiem, który zmusza do reakcji, przekształceń, czyli rozwoju świadomości i wszystkiego co się z niej wyłania.
1.Jest zarazem zbiorem syntez zgromadzonych z procesów zachodzących w obrębie świadomości i niesie sobą zamysł dla mających zadziać się procesów.
2. Świadomość także ostrzega i reaguje na każdy impuls myśli, rejestruje wszystkie zachodzące zjawiska, równocześnie gromadzi w sobie wiedzę z toczących się procesów. Jest zbiornikiem wiedzy całościowej.
Wnikający impuls myśli uaktywnia wiedzę, a wraz z nią energię.
Świadomość wyznacza równocześnie przestrzeń tworzenia, w której zgromadzone są właściwości i możliwości. Istniejące w tej przestrzeni cząstki energii - są tworzywem, z którego powstają różnorodne istoty i formy. W kolejnych etapach tworzenia właściwości są odwzorowywane w powstających formach - podobnie jak cechy genetyczne rodziców są powielane w ciałach ich dzieci. Cechy i właściwości są zmienne i zależne od toczących się wewnątrz niej procesów.
Impuls myśli zmienia stan energetyczny świadomości, niesie sobą bowiem określony potencjał. Wnikniecie impulsu w przestrzeń świadomości wprowadza nową jakość, uaktywnia świadomość - tak rozpoczyna się kolejny etap tworzenia. Każda wprowadzona myśl - to informacja (zamysł) na którą reagują cząsteczki świadomości. Każda wprowadzona myśl zostaje badana, rozpoznawana przez świadomość, uruchamia ona wówczas cały aparat ..rozpoznawczy". Uwaga z całości zostaje przeniesiona na sprowadzoną informacje, która zaczyna się postaciować, nabierać kształtu energetycznego aż do uzyskania maksymalnie zagęszczonej formy. Wówczas pula świadomości dzieli się na mniejsze, które skupione są przy powstających formach. Równocześnie gromadzi się przy nich wiedza. Tak wyodrębniane są poszczególne istoty, które uzyskują świadomość siebie i procesów, w których uczestniczą. Posiadają również możliwość operowania myślą, wysyłania i odbioru impulsów, a więc tworzenia i przekształcania rzeczywistości. W ten sposób same stają się całością i uzyskują jej właściwości i możliwości
Na planie materii właściwości i możliwości dwóch czynników twórczych (myśl, świadomość) przejawiają się jako pierwiastek męski i żeński. Do każdego aktu tworzenia niezbędne są obydwa elementy: + i - . Powstanie formy materialnej możliwe jest - gdy istnieje odpowiednie środowisko, analogicznie dotyczy to każdej formy energetycznej i myślowej. Każda forma materialna powstaje w obrębie energii matki biologicznej, psychicznej i mentalnej – dotyczy to form ludzkich czy też stojących niżej w rozwoju. Pierwiastek męski umożliwia rozpoczęcie tworzenia – przekazuje impuls i energię na rozpoczęcie, kształtowanie się formy.
W całości - impuls myśli wprowadza zamysł podziału energii, niesie sobą informację, w jaki sposób całościowa pula energii ma zostać podzielona. Od tego zależy budowa Wszechświata, ilość istot, kosmosów, planet i form na nich się znajdujących. Podobnie dzieje się w momencie zapłodnienia: plemnik łącząc się z komórką jajowa wprowadza informację o podziale i jego rodzaju. Te dwa czynniki decydują - jaka powstanie forma i jakie będzie posiadała cechy.
Każde przekształcenie, wprowadzenie jakiejkolwiek zmiany w całości rozpoczyna się zawsze od impulsu myśli, w którym zawarta jest informacja i określony potencjał energetyczny. Wszelkie zmiany w świadomości całości - a tym samym w formach znajdujących się na poszczególnych planach mogą dokonać się dopiero po wprowadzeniu w jej obręb określonej myśli. Obecnie przestrzeń myślowa i energetyczna starego procesu - to grzęzawisko teorii, ideologii, religii, które nie dopuszczają do świadomości ludzkiej żadnych nowych, odmiennych od dotychczasowego sposobu myślenia - myśli. Ukształtowana przez programy manipulacyjne świadomość istot pracujących w materii chroni istniejący świat i formy, które go zapełniają. Równocześnie blokuje ona dokonanie jakichkolwiek zmian na planie materii. Istniejące dotychczasowe zapisy zostają jednak powoli neutralizowane poprzez coraz silniejsze oddziaływanie nowej myśli (informacji), która wnikając w świadomość starego procesu ''rozpuszcza" istniejące programy: kody, schematy myślowe. W ten sposób oczyszczana zostaje przestrzeń tworzenia na czterech planach, a energia jest uwalniana z zamkniętych (skupionych w obrębie poszczególnych ideologii) pul energii.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 07 października 2013, 14:17

NOWY PROCES
Nowy etap w istnieniu człowieka i Wszechświata jest konsekwencją rozwoju myśli a wraz z nią świadomości. Jego rozpoczęcie wiąże się z koniecznością sprawdzenia w praktyce wiedzy zgromadzonej przez człowieka. Przez miliardy lat człowiek poprzez różnorodne ciała ( nie tylko ziemskie) doświadczał, uczył się i zdobywał wiedze. Obecnie umożliwia ona rozpoczęcie nowego etapu istnienia, który cechuje pełna świadomość i odpowiedzialność za tworzone myśli i powoływane zjawiska. Końcowe chwile procesu materialnego są czasem gromadzenia przez poszczególne jednostki ostatnich, koniecznych jeszcze wniosków, umożliwiających świadome tworzenie nowej rzeczywistości. W tym krótkim okresie człowiek musi uzyskać pełną kontrolę nad wytworami własnego umysłu, nauczyć się kontrolować reakcje, zneutralizować cechy i zachowania jak np. ambicja, racja, prawo własności. uległość. Tam gdzie funkcjonują te pojęcie dochodzi do walki. A nowy program dla Wszechświata wyklucza istnienie jakiegokolwiek konfliktu, który wywołuje zawsze skrajne reakcje, zachowania, czy postawy, zarówno w człowieku, jak i w jego środowisku.

W rzeczywistości nowy proces - jest powrotem do wzorca, w oparciu o który tworzone były wszystkie formy. W wyniku wprowadzenia wolnej woli i programów na nich opartych doszło do silnych zakłóceń i zmiany „kierunku” procesu tworzenia. Wzorzec został zdominowany przez programy manipulacyjne, które uaktywniając skrajne cechy i zachowania wymusiły zmiany zarówno w budowie form (deformacje, choroby), jak i w świadomości. Świadomość zbiorowa ukształtowana przez różnorodne ideologie oddziaływując na pojedyncze umysły narzuciła sposób myślenia i zachowania, które odwzorowały się następnie na wszystkich poziomach istnienia. Dzisiaj mało osób zdaje sobie sprawę że z własnej woli rezygnuje z możliwości uczestniczenia w nowym procesie. Większość Ziemian nie wie, że skupienie myśli na osobie, Bogu, bogach, czy dobrach materialnych powoduje ubytek energii indywidualnej.

Człowiek staje się tym, z czym identyfikuje się jego myśl. Jeżeli jest to ciało - to wnętrze człowieka obumiera, a całe jego życie ogranicza się do zaspakajania wciąż nowych żądań i pragnień cielesności.
Kierując myśl do boga - zasila sztucznie ukształtowany twór, (stworzony po to, by zahamować rozwój ludzkiej myśli i świadomości) który jest zbiorem określonych cech, gotowych schematów myślowych i zachowań. Przekazywana przez religie „prawda ostateczna”: „człowiek został ukształtowany na obraz i podobieństwo boga i nosi w sobie jego cząstkę” - powinna stać się dla każdego informacją: czym w rzeczywistości jest bóg. Świat materialny zgodnie z dogmatami religijnymi został ukształtowany zgodnie z wolą bożą. Zatem to bóg doprowadził na skraj przepaści swoje dzieci i planetę. Bóg, który morduje, niszczy, nienawidzi. Prowokuje wojny - by potem nawoływać do pokoju, sieje nienawiść, by następnie zachęcać do miłości, nawołuje do powoływania nowych istnień - by mieć kogo mordować, zsyła ból i cierpienie - by pławić się we współczuciu. Zaiste wspaniały to bóg i miłujący ojciec, który przekazał Ziemianom swoje cechy.
Miłość, piękno, dobro, współczucie zawsze pobudzą drugie ramię: nienawiść, brzydotę, zło, obojętność itp. Teorie mówiące o tym. że zło można przezwyciężyć dobrem są utopią. Istnienie w umyśle pojęcia dobra pobudzi zło. Ciągła walka między jednym i drugim rodzi cierpienie, od którego człowiek przez wieki nie potrafił się uwolnić. Cierpienie, lęk i pragnienie pozwalają wszelkim autorytetom sterować i ukierunkowywać świadomość człowieka. Nie ma wówczas mowy o żadnym rozwoju. bowiem ciało każdej jednostki, która kieruje swoje myśli (a zatem i energię) do boga podlega różnorodnym programom tworzonym przez autorytety (np. każdy musi założyć rodzinę, bóg jest miłością, człowiek - to tylko ciało, kobieta stworzona jest tylko do rodzenia dzieci itp), reaguje i zachowuje się niczym komputer, który odtwarza określony program, powiela zachowania i sposób myślenia innych W ten sposób człowiek traci możliwości twórcze, a także kontrolę nad własnym istnieniem. Przywódcy religijni, ideolodzy od wieków programują całe społeczności, tak by uzyskać jak największe korzyści dla siebie. Ludzie karmieni są więc mirażami wzmagającymi cierpienie, niewiedzę, ból i lęk. Człowiekiem odciętym od wiedzy łatwo sterować i wprowadzać w niego dowolne teorie, choćby najbardziej absurdalne. W tym przypadku liczą się tylko interesy grupy uprzywilejowanych, w rękach których skupiona jest władza.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 08 października 2013, 23:52

Dla nich ludzie są masą - narzędziem wprowadzającym powstające jedna za drugą koncepcje w czyn. Człowiek jako jednostka nie ma znaczenia. Bez znaczenia są również potrzeby całości - bo ta w pojęciu jednostkowym nie istnieje.
Większość z przywódców zdaje sobie sprawę, że idee, które propagują są fałszywe: że nie istnieje żaden bóg, nie ma piekła ani nieba, że człowiek nie jest bytem jednorazowym, że poza materią istnieją przestrzenie energetyczne itp. Głoszone przez nich hasła typu: wiara, nadzieja, miłość, miłosierdzie, dobro, zło, itp. służą jedynie otumanianiu ogółu i wywieraniu na niego pożądanego wpływu. Pod pręgierzem kary za przewinienia (tzw. grzech) większość godzi się nawet na najbardziej podłe warunki egzystencji, która całkowicie została pozbawiona sensu. Człowiek został sprowadzony do roli biorobota, którego obowiązkiem jest rozmnażanie i wiara w jednego z wykreowanych przez religie bogów.
Przywódcy by nie dopuścić do zburzenia wykreowanego przez siebie świata ułudy wykluczają z życia społecznego wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób mogliby zagrozić jego istnieniu. W wyniku tego procederu do świadomości zewnętrznej człowieka nie dociera żadna nowa myśl, a ludzkie myślenie staje się coraz bardzie) prymitywne. Do ciał podłączają się programatory (dusze) które wyszły z obiegu energetycznego tysiące lat temu. To powoduje, że człowiek zamiast uzyskiwać nowe możliwości poznania i rozumienia cofa się w rozwoju. Zamiast przygotowywać się do zmian, jakie aktualnie zachodzą we Wszechświecie - pogrąża się w bycie materialnym, wiążąc całkowicie swoja myśl z pozyskiwaniem dóbr materialnych lub z coraz częściej rozpowszechnianymi historiami o szatanie, mocach piekielnych, aniołach, raju, itp. Świadomość ludzka zamiast obejmować coraz rozleglejsze obszary istnienia zepchnięta została do poziomu z okresu średniowiecza.
Programy poszczególnych jednostek jak i programy zbiorowe niezwykle mocno wpływają na myślenie i reakcje ciała, blokując dostęp wiedzy. Brak rozumienia powoduje, że informacja o nowym procesie i konieczności dokonania zmian w obrębie siebie, jak i całości została przyjęta tylko przez nielicznych To co jest rzeczywiste traktowane jest jako fikcja - a fikcja przyjmowana jest jako rzeczywistość Dalsze
trwanie takiego stanu jest bezzasadne, bo nie wnosi nic do rozwoju myśli i świadomość ludzkiej. Ogrom cierpienia istniejącego na planecie dowodzi, że stare programy mają na celu tylko pogłębianie tego stanu poprzez propagowanie teorii manipulacyjnych zniewalających myślenie indywidualne i życie jednostek kosztem większych grup społecznych.

Wprowadzona przez ideologów religijnych fałszywa „boska" rzeczywistość karmi ludzi złudzeniami, rozpowszechniając idee, czy teorie mające utrzymywać myśl zewnętrzną człowieka na tylko jednym poziomie - niewiedzy i zabobonu.
By uwolnić się od wszelkich idei. ideologii, teorii (jest to warunek uczestniczenia w nowym procesie) człowiek musi zacząć skupiać się na sobie a nie na bogu, sięgać do wiedzy wewnętrznej i kształtować zgodnie z nią swój umysł, psychikę i fizyczność. Wówczas staje się świadomą istotą, kontrolującą myśli, cechy i reakcje. Pojawia się nowa świadomość człowieka, który wie - a nie wierzy, rozumie - a nie przypuszcza, wyciąga wnioski - a nie przetwarza dane, czy spekuluje, jest świadom skutków - a nie ma nadzieje. Potrafi wówczas wychwycić każdy impuls pochodzący od np. grup religijnych -przymuszający do takiego a nie innego myślenia, czy zachowania. Człowiek przestaje być automatem - a staje się świadomą istota. Od jego decyzji zależne jest to, co się z nim dzieje. Jest to początek świadomego tworzenia siebie i rzeczywistości.
Kontrola myśli i reakcji nierozerwalnie wiąże się z czujnością. Czujność - to gotowość przyjęcia każdego impulsu - a wypracowana umiejętność weryfikacji umożliwia podjęcie decyzji: reagować na impuls czy go zneutralizować, czyli powstrzymać się od reakcji (np. poprzez wzięcie głębokiego oddechu). Jeżeli uznamy, że reakcja jest potrzebna reagujemy po chwili. Istotne jest by pamiętać, że nie trzeba odpowiadać na każdą zaczepkę słowną, myślową, czy zachowanie drugiej osoby.
Każda jednostka przygotowująca się do nowego procesu musi być świadoma, że cas nauki, doświadczania dobiegł końca. Obecnie wchodzimy w etap pracy - świadomego tworzenia form - od najdrobniejszych elementów energetycznych, do całości, którą dotychczas określaliśmy Wszechświatem. Nie ma więc już czasu na szukanie koleinej drogi rozwoju, czy kolejnych doświadczeń. Czas końca starego świata zbliża się nieuchronnie. A tworzenie nowego już trwa.
W starym procesie konstrukcję energetyczną całości i wszystkich istniejących form tworzyły cztery elementy: świadomość, zamysł, programator i ciało. Także najmniejszy element budulcowy, składał się z czterech cząsteczek - małej (odwzorowanie zamysłu), dwóch średnich (energia i materia, czyli „- ’’ i „+’’) oraz dużej – świadomości.

Pierwszy impuls odebrany przez świadomość doprowadził do podziału w jej obrębie. Świadomość wyodrębniła z siebie cztery elementy, które stały się konstrukcją -szkieletem utrzymującym spójność całości i wszystkich tworzonych form. Tak powstała konstrukcja czterech planów: świadomość, zamysł, program, forma. Kształtowanie ich -to równocześnie tworzenie instrumentów poznawczych całości (odwzorowanie tego w budowie każdej żywej istoty) Każdy z nich pełnił określoną funkcję. Świadomość zawiera w sobie wiedzę, umożliwiającą postrzeganie i reakcję na potrzeby; zamysł -czyli ukonkretniona myśl (w procesie materialnym zamysł tworzony był przede wszystkim na bazie całościowej); dusza (program) - zbiór właściwości, cech i możliwości; forma - kształt materialny - skupiający pozostałe elementy, umożliwiający przejaw wszystkich elementów w świecie materialnym. Cztery elementy: świadomość, zamysł, dusza i forma odwzorowywane są na planie materii - jako: świadomość zewnętrzna, umysł, psychika i ciało. Wszystkie te elementy pobudzane były impulsami myśli, doprowadzając do rozwoju całości, jak również jej elementów. Łączność pomiędzy wszystkimi elementami zachodziła poprzez wysyłanie i odbiór impulsów myśli, które pobudzały wszystkie składowe człowieka i Wszechświata.
Podział dokonujący się w obrębie całości odwzorował się także w budowie Wszechświata, gdzie powstały dwie przestrzenie: energii i materii. Równocześnie konstrukcja czterech elementów została powielona w budowie Wszechświata: (cztery ćwiartki) i budulca, z którego powstały wszystkie formy (podstawowe cząstki energii).
Przy wyłanianiu się z całości konstrukcji czterech elementów (plany) całość istniała, bez podziału na „części" - jednostki ludzkie. Te kształtowały się przez wiele miliardów lat. Powstające formy umożliwiały wypracowanie cech i zdobycie wiedzy. Każda jednostka korzystała z wielu ciał, by w końcowym etapie procesu materialnego skupić wiedzę i energię przy jednym ciele. W trakcie trwania tego procesu powiększały się indywidualne pule: wiedzy i energii, a myśl przybierała różnorodne kształty i postaci. Wszystkie procesy we Wszechświecie miały na celu ukształtowanie w pełni świadomych jednostek ludzkich, w których zostały odwzorowane wszystkie możliwości zawarte w całości. Całość została podzielona na świadome uzupełniające się elementy (świadome istoty).

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 09 października 2013, 19:06

W nowym, konstrukcję energetyczną tworzą trzy elementy: myśl, świadomość i forma. Myśl umożliwia tworzenie, jest impulsem decyzyjnym uruchamiającym świadomość istot, czyli zgromadzoną wiedzę. Niesie sobą zamysł dla całości i wszystkich współtworzących ją istot. Dzięki temu wszystkie elementy całości są spójne. W wyniku tych działań powstaje forma - upostaciowanie jednostki.
Przekształcenia formy fizycznej trwają od wielu lat. Obecnie zbliżamy się do momentu, w którym nastąpi pełne jej „przestrojenie" Nowa konstrukcja energetyczna (myśl, świadomość, forma) stanowi całość - bez odrębności na elementy. Wszystkie elementy człowieka, które przeniknęły się i powstała całość: człowiek, który w kolejnym etapie istnienia będzie świadomie powoływać wszelkie zjawiska i istoty.
Nowa forma jest „obrazem” wiedzy i posiadanych przez jednostkę predyspozycji. Im szersze rozumienie - tym większy dostęp i możliwość korzystania z wiedzy całościowej i Wypracowanych we wszystkich cyklach rozwojowych predyspozycji, które obecnie nie przynależą do określone] istoty - a mogą z nich korzystać wszyscy.
Przestrojenie formy, „przemiana” dokonuje się po neutralizacji zapisów zgromadzonych w programatorze - co wiąże się z jego rozpadem. Kolejny element, który przestaje istnieć w konstrukcji całości, a także wszystkich istot - to zamysł, zwany w religiach duchem, ta część stanowiła zbiornik różnorodnych idei, a następnie ideologii, powstających podczas procesu materialnego. Każda planeta, nacja, naród, grupa posiada zamysł - czyli inaczej - zbiór informacji, który realizowały ciała w materii. Ponieważ znika podział na odrębne grupy: religijne, kulturowe, społeczne, narody, rasy - to niepotrzebne są zamysły dla poszczególnych grup. W nowym nie ma miejsca na jakiekolwiek idee, czy ideologie. Zamysł jest jeden dla całości, wynika zawsze z potrzeby, a nie jest rezultatem intelektualnych spekulacji. W budowie całości i każdej istoty przestaje istnieć programator. który hamował dopływ impulsów myśli do formy. Co w praktyce oznacza, że w budowie istot nie ma duszy. Nowa forma jest wypadkowa duszy i ciała. Po raz pierwszy człowiek przechodząc do kolejnego procesu nie rozstaje się z formą, (forma się nie rozpada) - a świadomie zewnętrznie uczestniczy w jej przestrojeniu. Końcowy etap - to moment - „błysk”, w czasie którego następuje pełna jej przebudowa. Nowa forma jest nieodłącznym elementem myśli i świadomości, odwzorowuje w sobie ich właściwości. Jest więc wszechstronna. Można ją rozpraszać, dokonywać zmian w jej budowie, zagęszczać i rozrzedzać.
Także poprzez nią odbywa się tworzenie. Skupia w sobie możliwości form energetycznych, jak i fizycznych. Jest aktywnym uczestnikiem wszystkich zachodzących procesów. Reaguje na myśl, która wysyła jednostka. Może pracować zarówno w przestrzeni energii i materii, które istnieją odrębnie jeszcze do końca trwania procesu materialnego. Poprzez nową formę będzie się odbywać likwidacja programatorów na planie II.
Nie wszystkie istoty będą posiadać od razu tak wszechstronne formy. Tylko te, które wypracowały dostateczny pułap rozumienia do świadomego uczestnictwa w tworzeniu Pozostałe te możliwości wypracują w trakcie trwania kolejnego procesu. Wzbudzane do rozwoju i poszerzania rozumienia impulsami mają możliwość wypracowania wszechstronnej formy
Zakończenie procesu materialnego - to rozproszenie form materialnych i utrzymujących ich programatorów. Wraz z tym rozpada się kula realizacji - a energia zostaje uwolniona z dotychczasowych form. Podobnie jak w poprzednich etapach tworzenia następuje skupienie wszystkich syntez do punktu. Różnica jednak jest taka. ze obecnie syntezy przenoszone są świadomie przez ukształtowane w procesie materialnym jednostki. Te zachowują pamięć wszystkich przeżytych procesów. Obecnie nakładają się na siebie równocześnie dwa procesy: 1: rozpad świata form materialnych i 2: myślowe powoływanie nowej rzeczywistości. Syntezy gromadzą się w poszczególnych jednostkach, które staja się zbiornicami wiedzy i energii. Te z siebie będą powoływały nowe światy i istoty. Wszystkie jednostki, które świadomie rozpoczynają kolejny etap w istnieniu całości musza spotkać się jeszcze w ciałach. Połączenie wszystkich „części” całości odbywa się na wszystkich planach. Ciało jest elementem, który jako ostatni dopuszczany jest do tworzenia.
W poprzednim procesie powstające ciała, miały umożliwić człowiekowi pełne wykształcenie cech i możliwości Był to etap poznania i nauki, w wyniku których miało dojść do pełnego rozumienia wszystkich zachodzących procesów. Kolejny etap. w który teraz wchodzimy polega na świadomym zastosowaniu posiadanych predyspozycji i wiedzy. Jest to etap świadomego tworzenia.
Proces tworzenia nowego podobnie jak przy poprzednich procesach - rozpoczyna się od utworzenia myślowego kształtu, tego co ma się zadziać. Ukonkretniona myśl – zamysł napiera na przestrzeń myślową starego świata, wymusza zmiany w świadomości ludzkiej, przymusza do szerszego rozumienia.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 11 października 2013, 22:12

W nowym procesie uczestniczą tylko jednostki, które osiągnęły dostateczny pułap rozumienia siebie i otaczającej rzeczywistości. Podstawą do rozpoczęcia kolejnego etapu jest rozumienie, że człowiek nie jest ciałem a całością, w której zachodzą wszystkie procesy toczące się we Wszechświecie.
W procesie materialnym istniał podział kuli realizacji na dwie przestrzenie (+) materii i (-) energii, w obrębie których odbywały się procesy tworzenia. Przestrzeń energii była integralną częścią materii (E = mc2). Procesy zachodzące na planie energii (duszy) odwzorowywały się na planie materii - w ciele. Forma na planie materii nie mogła powstać bez uprzedniego utworzenia dla niej programu, l odwrotne - na planie energii odwzorowywały się w postaci śladów energetycznych, wszystkie doświadczenia, w jakich uczestniczyła świadomość zewnętrzna. Jeżeli ciało doświadczało lęku - to w duszy powstawał zapis (pamięć) zdarzenia, które lek wywołało. Raz wprowadzony zapis z czasem został utwierdzany poprzez powtarzalność reakcji ciała, które w podobnych sytuacjach reagowało zgodnie z wprowadzonym zapisem: ucieczka, wycofaniem, uległością. Tak wykształcił się automatyzm zachowań i reakcji we wszystkich formach. Zapisy w duszy (program) stawały się nakazem, które ciało musiało wykonać. Tym samym zablokowane zostało samodzielne myślenie. Program był wzmacniany przez różnorodne ideologie, które wprowadzały kolejne kody utwierdzające lek, agresje, uległość itp. Naturalne reakcje i zachowania człowieka zostały wyparte przez sztuczne normy warunkujące ludzki byt.
Z czasem rozbudowany program stal się zaporą dla impulsów myśli, pochodzących z przestrzeni wewnętrznych człowieka, które pobudzają rozwój świadomości zewnętrznej. Ich odbiór w materii stał się prawie niemożliwy. Świadomość zewnętrzna zaczęła odbierać tylko impulsy wysyłane przez różnego rodzaju grupy ideologiczne.
Wszelkie ideologie tworzone były w celu maksymalnego ograniczenia dostępu świadomości zewnętrznej do wiedzy. Proces taki był jednak konieczny by wypracować mechanizm przebijania się impulsów myśli, a wraz z nią wiedzy przez program do świadomości zewnętrznej Równocześnie wykształcała ona umiejętność neutralizacji zapisów zgromadzonych w duszy, co jest równoznaczne Z uwolnieniem myśli zewnętrznej a wraz z nią ciała spod wpływu wszelkich ideologii. Umożliwia to łączność zewnętrzności z wiedzą całościową , a także neutralizację cech. Niekontrolowane cechy są bazą powstawania wszelkich teorii, tworzenia ideologii, które z kolei poprzez oddziaływanie na duszę jednostki ubezwłasnowolniają jej umysł i ciało.
W procesie materialnym przedstawiciele różnych dziedzin nauki głosili, że cechy są integralną częścią indywidualności człowieka. Im są silniejsze tym osobowość jednostki staje się mocniejsza. W ten sposób wzmacniano cechy, a tzw. silne osobowości stawały się autorytetami w różnych dziedzinach życia. Cechy stały się instrumentem umożliwiającym jednostce oddziaływanie na masy ludzkie, kształtowanie jej myślenia, a tym samym dały potwierdzanie własnej siły, wyjątkowości i poczucie władzy absolutnej.
Na Ziemi, podobnie jak na istniejących wcześniej planetach silne oddziaływanie ideologii na ciało doprowadziło do całkowitego utożsamienia się całych cywilizacji z nimi. a to doprowadzało do ich zagłady. Gdy myśl nie zasila toczących się na danej planecie procesów, następuje stagnacja, skostnienie myślenia i degeneracja ciał. Nie odmładzany materiał budulcowy „ziarno", z którego powstają formy, bo podlegający wciąż tym samym ideom, teoriom po wielokrotnym powieleniu (np. religie) - staje się bezwartościowy. Plon, który z siebie wydaje jest coraz słabszy. Powoduje to. że forma staje się słabsza, traci wszelkie mechanizmy ochronne, łatwo choruje i ginie. Dzieje się to obecnie na Ziemi. Wcześniej - na innych planetach Wszechświata. Ukształtowana przez wieki przestrzeń myślowa, poszerzona o wiedzę z mijającego procesu (wnioski, syntezy) umożliwia rozpoczęcie kolejnego etapu istnienia całości. Całość, tworzą jednostki, które myślą powołują wszystkie zjawiska, uruchamiają procesy, tworzą formy. Wszystkie powoływane istoty są wyłaniane z przestrzeni poszczególnych jednostek, odwzorowując w sobie ich wiedze, umiejętności, cechy. Przestrzeń myślowa - to przestrzeń tworzenia, która nie jest zamknięta tak, jak dotychczas - w kuli. Wypełnia ją energia, która zagęszcza się pod wpływem impulsów myśli wysyłanych przez jednostki uczestniczące w procesie tworzenia. Podział na plus i minus (odrębne przestrzenie energii i materii) również przestaje istnieć. Energia może (lecz nie musi) uzyskać potencjał dodatni lub ujemny w momencie maksymalnego zagęszczenia. Polaryzacja powstających form nie jest istotna, wszystkie formy zatopione są w przestrzeni myśli niczym w zbiorniku z wodą. Energia w tej przestrzeni nie jest
spolaryzowana jak miało to miejsce w kuli realizacyjnej. Powstające formy mogą zmieniać polaryzację w zależności od potrzeby, a że chronione są myślą mogą istnieć obok siebie formy bardziej i mniej zagęszczone. W procesie materialnym została wypracowana możliwość współistnienia obok siebie materii i energii.
W kształcie kuli zapisana była powtarzalność wszystkich zachodzących zjawisk i procesów, ciągłe odradzanie form, przechodzenie energii w materię i odwrotnie. Kształt kuli automatycznie uruchamiał mechanizm cykliczności. Każdy kolejny cykl niósł sobą zmianę warunków energetycznych i fizycznych poprzez poddawanie form coraz to nowym częstotliwościom energetycznym.
W procesie materialnym tworzenie odbywało się poprzez realizatorów, którzy pod upływem impulsów myśli uruchamiali środki realizacyjne na planie materii i energii. W ten sposób rozpoznawane były obydwa światy - (środki realizacyjne - cały zestaw mechanizmów, tworzonych przez specjalistów na planie energii, który następnie odwzorowywany był w świecie materii). Tworzenie takiego systemu przepływu energii trwało miliardy lat. Na przykład mechanizm ściągania do punktu energii (konieczny przy powoływaniu czy kształtowaniu istot i form) był testowany na licznych planetach, także na Ziemi m.in. poprzez systemy wiar (skupianie energii na autorytecie). Poszczególne jednostki (realizatorzy) posiadały wiedze specjalistyczną, fragmentaryczną. W końcówce procesu materialnego nastąpiło zebranie wiedzy z całego procesu, poznanie mechanizmów (synteza) - a to umożliwia obecnie tworzenie myślą bez konieczności konstruowania nowych mechanizmów. W nowym - tworzenie polega na bezpośrednim formowaniu energii myślą (zagęszczaniu jej w formę).
Powstające formy są zagęszczeniem energii, a zarazem punktem przy którym -skupia się energia i określony zasób wiedzy. Ponieważ znika podział na świat wewnętrzny i zewnętrzny, przy formie skupiają się zarówno możliwości wypracowane wcześniej w procesie materialnym (odbiorczość zmysłowa, umiejętność przeprowadzenia procesów myślowych itp.) jak również predyspozycje tzw. energetyczne. Forma powstaje wewnątrz jednostki, istoty. Jest wyrazem (obrazem) wypracowanej wiedzy i umiejętności, a nie wynikiem wzorca obowiązującego np. na planecie - tak jak było w procesie materialnym. Jakość form (budowa, predyspozycje itp) zawsze są dostosowane do funkcji, jaką pełni forma oraz, do potrzeb całości. Nie potrzebna jest wiec cykliczność, by uzyskać określona budowę formy, czy dokonać zmian w jej obrębie. Uzyskanie obecnej budowy i kształtu formy ludzkiej wymagało wiele czasu - miliardów lat i tworzenia ogromnej ilości ciał, Które po upływie określonego czasu ginęły. Dopiero po przetestowaniu dużej ilości ciał można było wprowadzić modyfikacje, usprawniające funkcjonowanie formy. Taki sam proces zachodził, gdy konieczne stawało się wypracowanie jednej cechy czy umiejętności.
Forma nie jest wyodrębniona z całości. W nowym nie istnieje podział na odrębne elementy. Każda istota jest całością. Nie może istnieć którykolwiek z elementów oddzielnie. Nie może także powstać forma jako odrębny od pozostałych byt. W procesie materialnym w wyniku wolnej woli i niekontrolowanego namnażania istniały formy utrzymywane tylko energią biologiczną czy energią programów zbiorowych. Ten proces został zakończony.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 13 października 2013, 21:48

W nowym procesie człowiek współistnieje ze wszystkimi istotami. Wszystkie powoływane istoty oddźwiękają na wysyłane przez niego impulsy. Zmiany w całości i poszczególnych istotach dokonują się bezpośrednio po decyzji człowieka - nie tak jak w procesie materialnym, gdzie konieczny był rozpad formy, (śmierć) by dokonać przekształceń w jej obrębie. Jednostka ludzka po wyczerpaniu możliwości pracy w jednym ciele obierała następne, by gromadzić kolejne doświadczenia. W nowym procesie nie istnieje pojęcie śmierci, „zużycia materiału” - a świadome jej przekształcanie, nadawanie jej cech i właściwości. Pojawienie się potrzeby nowej umiejętności w człowieku stanowi bodziec, który je uruchamia. Człowiek myślą przekształca środowisko (przekształca - nie niszczy). Także wszystkie formy łatwo ulegają transformacjom - myśl wywołuje w nich zmiany. Wszystko, co jest tworzone -jest niezbędnym elementem całości. Każda żywa istota jest tego świadoma.
Przepływ energii istnieje miedzy wszystkimi istotami żywymi. Nic nie może powstać poza tym obiegiem, czy wyodrębnić się z całości. W myśli żadnej jednostki nie powstanie pojecie bycia lepszym, które wynika tylko z niewiedzy. Każda powoływana jednostka jest świadoma zasobu wiedzy, jaki posiada już od początku swego istnienia.

Świat człowieka i innych istot jest ze sobą nierozerwalnie związany Człowiek ze wszystkimi istotami może się porozumieć i przekazać informację, - która zostanie zrozumiana. Cechą istotną jest współodczuwanie każdej żywej istoty i oddźwiękanie na ich potrzeby, także na potrzeby całości. Człowiek istnieje, by tworzyć i pomagać w istnieniu innym. Co stanowi odwrotność starego programu, gdy to człowiek podporządkowywał sobie całe środowisko i zachowywał się jak władca planety i wszystkich istot.
Człowiek, choć nie jest tego zewnętrznie świadomy w poprzednich procesach także kształtował swoje środowisko myślą. Wykształcane cechy i reakcje odwzorowywały się w jego otoczeniu, stając się programem dla całego świata przyrody. Wraz z pojawieniem się agresji, lęku, walki o przetrwanie zaczęło zmieniać się także środowisko. Powstające cechy stawały się wzorcami zachowań dla wszystkich istot żyjących na planecie. Te powielały typ cech i reakcji człowieka.
Mechanizm kształtowania środowiska, przenoszenia cech. zachowań pozostaje podobny, jak w poprzednim procesie. Dlatego tak istotna jest kontrola myślenia, cech i reakcji. Najdrobniejsza reakcja człowieka odwzorowuje się w całym jego środowisku. A ponieważ tworzywo w nowym procesie jest „subtelniejsze" niż materia, z której powstawały formy - toteż zmiany wprowadzane są natychmiast, a nie w wyniku długotrwałego procesu. Każda myśl rozchodzi się w przestrzeni, wywołując w niej przekształcenia, a powoływane istoty odwzorowują w sobie jej zawartość (sens) i wibracje.
Każda jednostka ludzka jest świadoma swojego istnienia, posiada wiedze na temat budowy całości, jak i swojej - to wyklucza możliwość powstawania jakichkolwiek ideologii, teorii, systemów wiar, wierzeń itp. Wszelkie pojęcia typu: miłość, wiara, nadzieja, dobro, zło znikają z myślenia człowieka. Każdy człowiek wie, w jaki sposób powstają narzędzia ludzkie, wie, że współuczestniczy w ich tworzeniu - a więc nie odwołuje się do boga. czy stwórcy. Pojęcia te znikają ze świadomości wszystkich istot, a tym samym zostają wykluczone: manipulacja - jako środek wywierania wpływu na myślenie i życie człowieka: życie kosztem innych (a więc wszystkich form pasożytniczych - w świecie ludzkim, jak i przyrody). Tym samym znikają wszelkie skrajności: cierpienia, choroby, lęk, programy destrukcji. Wykluczenie z myślenia pojęcia „ja” umożliwia całościowe postrzeganie rzeczywistości
Wszystkie jednostki rozpoczynające nowy proces wypracowały wcześniej umiejętność bezkonfliktowego współistnienia i współdziałania. Jednak do ostatniego momentu procesu materialnego trwa „szlifowanie” i neutralizacja cech, by jakość nowej rzeczywistości i powoływanych istot była możliwie jak najwyższa.

Rozpoczęcie kolejnego etapu tworzenia - następuje wraz z decyzją mysiową lednostek świadomych toczącego się procesu. Impuls myśli (decyzja) powstaje po zgromadzeniu wszystkich potrzebnych syntez z mijającego procesu. Moment ten - to stan gotowości pojawiający się po zebraniu wszystkich danych koniecznych do tworzenia. Powstaje wówczas „pole" myśli, którego siła oddziaływania na istniejącą rzeczywistość wciąż wzrasta. Jednocześnie świadomość człowieka rozpoznaje ją i ukonkretnia, tworząc zamysł - tak rozpoczyna się myślowe tworzenie nowej rzeczywistości, powoływanie istot, ich form i środowiska. Cząstki energii po impulsie myśli zagęszczają się według ustalonego zamysłu tworząc formę.
Rozszerzanie zamysłu - czyli zapełnianie go coraz większa ilością detali: odczytywanie mechanizmów i łączenie wszystkich elementów w całość przez świadomość zewnętrzną człowieka - to równocześnie coraz silniejszy napór nowej energii na stary świat i odwzorowywanie się nowego zamysłu w cząstkach energii na wszystkich poziomach. Energia ze starych form zostaje uwalniana coraz szybciej. Przyciągana jest do nowo powstającej konstrukcji. Gdy zamysł dla nowego procesu zostaie całościowo rozpoznany przez świadomość zewnętrzną - rozpoczyna się kolejny etap - tworzenia form. Jest to równoznaczne z rozpadem dotychczasowej rzeczywistości.
Tworzywem, z którego powstają wszystkie istoty są cząstki świadomości zawierające w sobie zapis informacji, wiedzy wyniesionej z poprzedniego procesu. Po rozpadzie form (rozproszenie), zostaje uwalniana energia świadomości, która dotychczas skupiona była przy formach na planie II (dusze) i l (ciała). Wypracowane syntezy na wszystkich poziomach: świat ludzki, zwierząt, roślin i minerałów stają się bazą myślową dla powoływania wszystkich istot. Dlatego do końca procesu materialnego trwa maksymalne podwyższanie jakości świadomości zewnętrznej człowieka. Powiązane jest to z neutralizacja cech, by nie zagłuszały one wiedzy wewnętrznej człowieka. Już teraz do umysłów ludzkich docierają impulsy o konieczności wprowadzania zmian we własnym życiu, konieczności zwrócenia uwagi na inne istoty żywe. także na planetę. Stąd coraz, więcej pojawiających się ruchów ekologicznych, stowarzyszeń, których celem jest opieka nad zwierzętami i całym światem przyrody. Także coraz częściej wybrzmiewa informacja: "boga nie ma". Dowodów dostarczają naukowcy, którzy poprzez klonowanie, a także tworzenie żywych organizmów wprowadzają do świadomości zewnętrznej Ziemian informację, że to nie bóg jest stwórcą - a człowiek.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 16 października 2013, 23:06

Informacja taka musi być utwierdzona w świadomości ludzkiej - by w nowym procesie, w żadnej istocie nie powstało pojęcie: bóg. I choć większość Ziemian nie przyjmuje tych informacji do wiadomości, to zostają one odwzorowane w najdrobniejszej cząstce świadomości i przeniesione jako synteza do nowego procesu.
Budulcem, z którego powstają formy są cząstki energii, które uzyskują świadomość udziału w tworzeniu. W mijającym procesie formy posiadały samoświadomość. Począwszy od najdrobniejszej cząstki energii i materii. Cząstka miała w sobie zapis informacji, który ścisłe określał zakres jej funkcji. Dotyczyło to także form większych: minerałów, roślin, zwierząt i ciał ludzkich. Jednostki ludzkie w trakcie swojego rozwoju zdobywały i poszerzały swoją wiedzę, co powodowało, że poszerzała się ich świadomość. W nowym procesie każda cząstka, czy forma jest świadoma. To powoduje, ze oddźwięka na każdy impuls myśli. Dotychczas, by poszerzyć funkcje formy konieczne było długotrwałe oddziaływanie bodźcami zewnętrznymi np. poprzez zmianę warunków fizycznych (temperatura, wilgotność, nasłonecznienie). To wymuszało dostosowanie się formy (wykształcenie nowych cech) do nowych, często skrajnie różnych od poprzednich warunków. Obecnie dzieje się to natychmiast po dotarciu impulsu o konieczności dokonania zmiany - przekształceń, przebudowy.
Nie ma możliwości by do nowego procesu przedostały się jakieś niekontrolowane cechy, manipulacyjne sposoby myślenia. Pomyłka może jedynie wynikać z braku doświadczenia. czy wiedzy. By nie dopuścić do jej powstania zostaje uruchomiony mechanizm zabezpieczający. Każda nieprawidłowość zostaje „wyłapana” przez świadomość jednostki, która sprawdza zgodność wykonywanej czynności z zamysłem całościowym (dzieje się to automatycznie). Jeżeli zaistniała niezgodność wysyła ona impuls do formy, który nie dopuszcza do zaistnienia pomyłki, równocześnie informujący, jak czynność ma być poprawnie wykonana. Nie znaczy to, że uniemożliwione zostaje wyciągnięcie przez jednostkę wniosku. Rejestruje ona zewnętrznie interwencję, zapamiętując moment, w którym mogło dojść do nieprawidłowości Wiedza, jak uniknąć pomyłki pozostaje w jej pamięci i przy kolejnym doświadczeniu zostaje świadomie wykorzystana.
Wszystkie istoty posiadają dostęp do wiedzy całościowej. Na tym polega różnica , między nowym i dotychczasowym procesem, w którym większość jednostek nie miała dostępu do wiedzy, bowiem był on silnie strzeżony.

Świadomość zewnętrzna karmiona była teoriami, które niewiele miały coś z wiedzą wspólnego. Dlatego człowiek nie znal własnych możliwości. Pula umiejętności nie jest przypisana do jednostki czy grupy istot. Jest ona wykorzystywana wspólnie, a uruchomienie poszczególnych predyspozycji wynika z potrzeby.. Dotychczas wykształcane predyspozycje (talenty) wzmacniały jednostkę, budując jej „geniusz". Talent służył przede wszystkim budowaniu wielkości jednostki. Dzisiaj służy jako środek umożliwiający tworzenie. Biorą w nim udział wszystkie istoty. Wspólnie tworzą, przekształcają środowisko, w którym istnieją. Na tym polega współpraca.
Wypracowane w poprzednich cyklach, specjalizacje i predyspozycje nie giną. a są spożytkowane przy tworzeniu. Nie ma już potrzeby wykształcania cech - bo te już istnieją. Wypracowane predyspozycje przez jednostki ludzkie zostają „rozłożone" na wszystkie poziomy. Dotychczas cześć z nich przejawiała się także w świecie przyrody, ale tylko w minimalnym stopniu. Poszerzająca się wiedza u poszczególnych jednostek powoduje zmiany w budowie formy - poszerzenie jej możliwości, przejaw nowych predyspozycji. Ponieważ nie istnieje śmierć - i jednostka nie zapomina, tego czego się nauczyła poszerza się rozumienie, które wpływa na uruchomienie nowych możliwości. Dotychczas wiedza zdobyta w jednym ciele przenoszona była do następnego poprzez dusze. Jej jakość wpływała np. na zdolności intelektualne, talenty jednostki. Jednak przy każdym kolejnym „wcieleniu” jednostka stopniowo traciła pamięć przebytych poprzednio doświadczeń. Wpływał na to brak ciągłości istnienia i zachowania pełnej jego świadomości.
Likwidacja podziału w całości, pociąga za sobą także zmiany w świecie przyrody, przestają istnieć odrębne światy: minerałów, roślin, zwierząt i ludzki. Całość tworzą istoty na różnym poziomie rozwoju. Jednostki ludzkie sprawują opiekę, pobudzają do rozwoju i stwarzają do niego warunki. Człowiek zakończył proces nauki w procesie materialnym - teraz - świadomie pobudza myślą inne istoty. W procesie materialnym człowiek wykorzystywał świat przyrody, całkowicie zapominając o konieczności podnoszenia na wyższy poziom istot niżej stojących w rozwoju od niego.
Poszczególne istoty różnią się posiadanymi możliwościami, co wyznacza ich funkcję w całości (tak jak dotychczas) Każda istota ma wpływ na kształt (obraz) środowiska w którym funkcjonuje. Udział w jego kształtowaniu jest czynny i świadomy.

Możliwości istot z poszczególnych poziomów

I poziom: umiejętność wykształcania kształtu, jego zmiany i ruchu, z równoczesną zmianą barwy i wydawanego dźwięku (tworzenie różnych rodzajów muzyki), uczenie się jej komponowania poprzez wytwarzanie rezonansu poszczególnych form miedzy sobą. Wydanie jednego tonu oddźwięka w kolejnych formach i powstają dźwięki tworzące muzykę.

II poziom: przekazanie swego stanu emanacją energetyczną - wytworzeniem np.
stanu radości, który rozprzestrzenia się na całość i wytwarza specyficzną emanację
energetyczną danego terenu

III poziom: porozumiewanie się obrazem i dźwiękiem - Umiejętność takiego
skonstruowania obrazu, by mógł być rozumiany przez każdą istotę. Istoty z tego
poziomu oprócz, posiadanych umiejętności ruchu przekazu stanu energetycznego
(można to porównać do dzisiejszych stanów psychiki), mają umiejętność porozumiewania
się dźwiękiem i poprzez „przekaz obrazem” informacji.

IV poziom: jednostka ludzka posiada wszystkie z tych możliwości. Wysyła impulsy
myślowe do pozostałych istot, Tworzy dla nich zamysł istnienia Uruchamia energie
i zasila wszystkie toczące się procesy. Wszystko, co się dzieje człowiek otacza opieką.

Wszystkie istoty- po doskonaleniu danego typu możliwości - przechodzą na wyższy poziom i uczą się korzystać z nowego poszerzonego zestawu możliwości, równocześnie istoty pracujące na jednym poziomie posiadają możliwości istot z poziomów niższych. I tak istoty z poziomu II mogą zmieniać barwę, wydobywać z siebie różnorodne dźwięki, czy poruszać się. Jednak cechą dominującą będzie emanacja energetyczna – tworzenie nastroju. Formy z tego poziomu nie będą musiały mieć stałego kontaktu z podłożem. Będą mogły również unosić się w przestrzeni. Oderwanie od podłoża - to przerwanie łączności z jego energią - ta będzie dostarczana poprzez dźwięk wydawany przez formy, które zachowują kontakt z podłożem.
Właściwością istot z poziomu pierwszego będzie przede wszystkim tworzenie różnorodności dźwięku i możliwość częstej zmiany kształtu. Wszystkie te środki są równocześnie dla każdego z grupy językiem porozumiewania się między sobą i pozostałymi istotami. Wytwarzane dźwięki będą wpływały na wzmocnienie lub wysłanie barwy danej formy równocześnie powodując jej ruch. Ruch nie będzie tylko elementem wzrostu, rozrastania się formy, ale także reakcją na powstający dźwięk, jak również inne bodźce płynące z otoczenia.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 24 października 2013, 23:13

Na fali dźwięku przenoszona jest energia np. planety. Dźwięk wzbudza rezonans w drugim poziomie i przekładany jest na barwę i emanację energetyczną - wytworzenie nastroju, który rozchodzi się na całość. Emanacja ta dociera w postaci odczucia, również do poziomu trzeciego, gdzie przekłada się na obraz i dźwięk. W sumie trafia do jednostek ludzkich (opiekunów) i jest informacją o aktualnym stanie całego środowiska. Nie istnieje jedno źródło energii, czy światła. Każdy z poziomów wytwarza rodzaj energii, składający się na wspólne źródło, z którego pobierana jest energia. Wszystkie istoty świadomie biorą udział w kształtowaniu (tworzeniu) środowiska, w którym istnieją. To wpływa na jakość kontaktu miedzy nimi i porozumienie (czyli odbiór i oddźwiękanie na impulsy, zarówno myślowe, jak i na zmianę wibracji). Zmiana występująca w jednej istocie odwzorowuje się w całym otoczeniu w postaci dźwięku, zmiany barwy lub kształtu. To powoduje ruch energii w całym środowisku i wywołuje np. zmianę pejzażu. Każde takie przekształcenie krajobrazu - to kolejne etapy nauki dla wszystkich istot. Wszystkie z nich są świadome procesu, w którym uczestniczą i podobnie jak jednostki ludzkie w poprzednich procesach poszerzają swoje doświadczenie i przejawiają coraz szersze możliwości. Każda zmiana w środowisku, a także w poszczególnych formach (zmiana barwy, kształtu) wynika z potrzeby. Rozpoczęcie tworzenia np. pejzażu odbywa się po dyspozycji myśli jednostki opiekującej się daną grupą istot. Każda grupa form „drga” specyficzną częstotliwością i emanuje określoną barwą. Wytwarzany przez istoty z pierwszego poziomu dźwięk wpływa na kształt i barwę wszystkich istot, a także na tonację całego krajobrazu. Stąd jego „płynność”, elastyczność. Wszystkie istoty tworzą wspólny obieg energii, a każda z form spełnia z nim określone funkcje. Dlatego ilość form w nowym jest ściśle określona. Tworzenie kolejnych form (dzisiejsze rozmnażanie), a tym samym powoływanie kolejnych istot jest możliwe, gdy dana jednostka zgromadzi określony zasób wiedzy, przejdzie przez pewien etap doświadczeń. Zakończenie go - to wydanie potomstwa. Dziecko (nowa forma) jest wynikiem dorobku energetycznego istoty. Każda powoływana istota, powstająca forma zawiera w sobie syntezę wiedzy, doświadczeń i predyspozycji jednostki z której się wyłania. Taki mechanizm gwarantuje, że jakość form, także wiedzy i predyspozycji jest stale podwyższana i nie może powstać istota (forma) słabsza, czy w jakikolwiek sposób ułomna w stosunku do rodzica. Odwrotnie niż w procesie materialnym, gdzie często potomstwo skupiało w sobie „wady” genetyczne i myślowe rodziców.

Budowa form:
Wszystkie formy tworzone są z jednolitego budulca, czyli cząstek energii. Ponieważ w obrębie całości znika podział na przestrzeń energii i materii - znika również podział w energii na antymaterialne i materialne, a także cząstki energetyczne i pierwiastki. Przewaga poszczególnych częstotliwości przejawia się większym jej zagęszczeniem. Nie będzie jednak tak dużego zagęszczenia energii, jak w procesie materialnym.
Na każdym z poziomów istnieją formy mniej i bardziej zagęszczone Na przykład na poziomie I występują formy mniej i bardziej zagęszczone - dzisiaj możemy je porównać do płynnych, „galaretowatych” i stabilnych (nie ma jednak takiego zagęszczenia energii jak występuje dzisiaj na planie I). Możliwości, a tym samym funkcje form są podobne, mimo różnego stanu zagęszczenia energii. Na przykład przez formy bardziej rozrzedzone z pierwszego poziomu można wydobyć subtelniejszy dźwięk, tym samym przekazać na inne poziomy wyższe częstotliwości energetyczne. Podobnie proces przebiega na pozostałych poziomach.
Bazę energetyczną każdej istoty tworzą cztery energie, nadające jej właściwości, umożliwiające pełny rozwój świadomości, i stałe poszerzanie rozumienia:

Granat - przenikliwość myśli. Obecność tej energii gwarantuje, że każda forma odbiera impulsy myślowe, co zabezpiecza przed niezgodnymi z zamysłem działaniami i reakcjami. Równoczesna jest „przenikliwość”, wrażliwość formy na bodźce płynące z otoczenia form.

Ciemna zieleń - przejaw możliwości - wszechstronność form.
Poszczególne predyspozycje są wzbudzane w zależności od potrzeby. Możliwość przejawiania każdej predyspozycji. Forma nie podlega jednemu programowi.

Pomarańcz - łączność ze wszystkimi istotami, łączność pomiędzy poszczególnymi poziomami - to zapewnia, że każda istota jest świadoma istnienia innych. Jest także łączność w obrębie istoty, co powoduje, że nie ma podziału na poszczególne elementy.

Karmin – wzmacniający działanie trzech pozostałych równocześnie „wyważający” przepływ poszczególnych energii przez formę, nadający również działanie tzn. możliwości twórcze przekształcania środowiska.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1173
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Nowy etap w rozwoju człowieka i Wszechświata.

Post autor: janusz » 26 października 2013, 23:28

W nowym procesie istnieje całość jako jeden świat. W procesie materialnym - wielość światów (przestrzenie równoczesne) tworząca Wszechświat wynikała z konieczności wykształcania różnych specjalizacji i predyspozycji. Te wpływały z kolei na kształt formy i jej cechy zewnętrzne, powodowały konieczność tworzenia wielu różnorodnych środowisk (planet). Nie można było bowiem umieścić na jednej planecie wszystkich grup istot, z których każda pracowała nad wykształcaniem innych umiejętności. Specyficzne warunki energetyczne i fizyczne panujące na danej planecie „wymuszały” i umożliwiały przejaw określonych predyspozycji, rozwijanie specjalizacji. Badanie przez poszczególne cywilizacje skrajnie rożnych cech - mogłoby doprowadzić do zagłady poszczególnych grup. Na przykład umieszczenie na Ziemi innych ras kosmicznych i ich rozwój byłby niemożliwy ze względu na niezwykle silną ekspansję i agresję Ziemian. Ideologie (szczególnie religie), które wyznaczały kierunek myślenia mieszkańców naszej planety przymuszały do niszczenia wszelkiej odmienności. Każda inność była eliminowana, podporządkowana lub unicestwiana. Dotyczyło, to nie tylko jednostek, ale także całych grup. W przeszłości rasie białej wystarczył np. czarny kolor skóry by uznać Murzynów - za gorszych od siebie i zrobić z nich niewolników. Umieszczenie w warunkach ziemskich grupy istot różniących się wyglądem od Ziemian doprowadziłoby do ich niechybnej zagłady - bowiem w mieszkańcach naszej planety niezwykle mocno zakodowana jest własna wyjątkowość, doskonałość i wkodowana cecha wykorzystywania wszystkich innych, odmiennych od siebie istot.
Jeden świat - to jeden wspólny dom. Wszystkie istoty mają wpływ na jego kształt. Brak odrębnych, oddzielonych od siebie przestrzeni - powoduje, ze każda istota jest świadoma - tego co się dzieje w całości. W tym procesie ma powstać jedno wspólne dzieło, a nie wiele odrębnych odizolowanych od siebie.

Nadmiar form wynikał z rozbudzenia nadmiernego namnażania zarówno w świecie ludzkim i przyrody. Skrajne cechy rozbudzane w wyniku wprowadzenia wolnej woli powodowały, że w poszczególnych cyklach zmieniała się budowa ciał. Agresja człowieka, walka wynikająca z wyodrębniania się poszczególnych jednostek z całości, odcięły ludzi od ich energii wewnętrznej. Spowodowały także zmiany w budowie ciał. Obrona własnej racji, terytorium, wszechobecny konflikt zaczęły dominować w życiu jednostek ludzkich, powodując także w świecie przyrody dominacje drapieżności i cech agresywnych, również zmiany w budowie form zwierzęcych, Z czasem konieczne stało się umieszczenie w budowie ciał układu pokarmowego, dostosowanego do pochłaniania przetwarzania coraz cięższej materii. Takie bowiem częstotliwości stały się konieczne by organizm ludzki, czy zwierzęcy prawidłowo funkcjonował.
Forma w nowym procesie nie posiada specjalistycznych organów, z których każdy pełniłby określona funkcje. Wchłaniana energia wykorzystywana jest do nauki i rozwoju, tworzenia, przekształcania, uruchamiania kolejnych predyspozycji. Każde powstałe dzieło, to równocześnie utworzenie wspólnej puli energii, która następnie zostaje wchłaniana przez poszczególne istoty i proces się powtarza. Pobór danej częstotliwości - to myślowe połączenie się z daną barwą i wzbudzenie jej w formie. W każdej istnieją centra energetyczne do poboru energii, rozprowadzają one także poszczególne .częstotliwości po całości istoty, jeżeli zaistnieje taka potrzeba. W momencie poboru określonej częstotliwości - forma może (nie musi) przybierać barwę częstotliwości, którą w danej chwili pobiera.
Rozwój istot na poszczególnych poziomach przebiega równocześnie. W praktyce oznacza to, że jeżeli byłby zatrzymany rozwój na jednym poziomie, czy w grupie istot -to wówczas wszystkie pozostałe istoty pomagają (koncentrują energię) w zlikwidowaniu zaległości czy ewentualnych opóźnień. Taki mechanizm zabezpiecza przed powstawaniem zbyt dużych rożnic pomiędzy poszczególnymi istotami -jak miało to miejsce w procesie materialnym, gdzie tworzyły się „obszary zaniedbane” do których nie dopływała energia - bo nie była kierowana myśl ludzka. Brak bodźców do rozwoju powodował rozłam w całości, tworzył podział na kasty, grupy społeczne, biednych i bogatych, niewolników i arystokratów. To doprowadzało do sztucznego obiegu energii życia jednych kosztem drugich. Powstawały formy pasożytnicze na wszystkich poziomach istnienia.

W nowym procesie jednostki ludzkie są zbiornicami syntez i energii. Żadna istota nie może utworzyć odrębnej i oderwanej od całości przestrzeni, bo jest jej integralną częścią. Izolacja oznacza koniec jej istnienia. Każda jednostka posiada różne możliwości sięgania do wiedzy całościowej, koniecznej do tworzenia, dopiero w połączeniu z wiedzą i predyspozycjami pozostałych jednostek uruchamiane są możliwości twórcze.
Proces materialny toczył się w priorytecie pierwiastka męskiego, którego cechuje dążenie do maksymalnego podziału, dlatego w czasie trwania tego etapu badane były najdrobniejsze detale, wszelkie skrajności. Obecnie wchodzimy w proces łączenia. scalania (cecha pierwiastka żeńskiego). Nowa rzeczywistość jest wynikiem zgromadzonych syntez z poprzedniego procesu. Nie ma wiec tak dużej różnorodności form bo etap badania detali, skrajności został zakończony W nowym powstaje tylko to. co niezbędne. Łączy się to z umiejętnym wykorzystywaniem tworzywa. Zbyt duża ilość form - powoduje rozbicie energii na zbyt wiele odrębnych cząstek, sprawia, ze formy są słabe (tak dzieje się w procesie materialnym). Im więcej form - tym niższa ich jakość.

Nauka:
Od momentu, gdy świadomość zewnętrzna utraciła kontakt z przestrzeniami wewnętrznymi, konieczne stały się silne bodźce, pobudzające jej rozwój. Częstokroć dopiero reakcje szokowe uruchamiały procesy myślowe człowieka lub kojarzenie u zwierząt. Ciało - oddźwiękało bólem, psychika reagowała stanami np. radości, smutku, cierpienia. Szok, wstrząs psychiczny umożliwiał „przeskok” świadomości i myśli zewnętrznej jednostki na wyższy poziom rozumienia.
Mechanizm ten - umożliwia wyciąganie wniosków z doświadczeń. Poprzez sytuacje szokowe, myśl zewnętrzna człowieka przymuszana była do wyciągania wniosków i zastosowania ich w praktyce. Tak dokonywał się rozwój świadomości zewnętrznej.
Sposób uczenia się zdobywania wiedzy przebiegał podobnie zarówno w świecie ludzkim jak i przyrody. Istoty uczyły się poprzez zapamiętywanie sytuacji, które wywoływały w nich np. ból. W pamięci zostawał utrwalony obraz powodujący, że określony bodziec wywołuje określony skutek.

ODPOWIEDZ