Człowiek

Tutaj wszystko inne dotyczące religii, oczywiście bez obrzucania sie błotem
Awatar użytkownika
Blad
Posty: 550
Rejestracja: 12 stycznia 2011, 20:33
Lokalizacja: UK
Kontakt:

Człowiek

Post autor: Blad » 26 października 2011, 21:59

Obrazek


Gen. 1 (1) Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. (2) Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami.

A może tak?

Na początku Bóg rozdzielił Niebo od ziemi, Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. jak już napisał to Abraham ben Meir ibn Ezra żydowski uczony i poeta piszący po hebrajsku, i nie dawno pani Prof. Van Wolde. Według prof. Van Wolde, jej analiza pokazuje, że początek Biblii nie oznacza początek czasu, ale początek narracji. - Oznacza to, że Bóg rzeczywiście stworzył ludzi i zwierzęta, ale nie stworzył samej Ziemi - mówi. Profesor dodaje, że jej nowa analiza współgra ze starożytnymi tekstami mówiącymi o stworzeniu świata. W takich tekstach często pojawiało się pojęcie wielkiego "ciała" wody zamieszkiwanego przez "potwory" i pokrytego ciemnością.
Ale nie o początkach Pięcioksięgu chciałem napisać.
W kalendarzu żydowskim rachuba lat zaczyna się od dnia stworzenia świata, które wg ustaleń żydowskich autorytetów religijnych nastąpiło 6 października 3761 p.n.e. natomiast w kalendarzu Majów za początek rachuby przyjmuje się obecnie 3114 rok p.n.e., data ta była w swej funkcji podobna do daty narodzin Chrystusa w kalendarzach chrześcijańskich.
Zobaczmy co się działo w tym czasie na ziemi, to co dzisiaj poznała nauka Historią zwana

Wydarzenia

* około 4000 p.n.e.
o początek cywilizacji Mohendżo-Daro w dolinie Indusu (zastosowanie miedzi, udomowienie zebu, rozwój rolnictwa)
o okres hodowców bydła na Saharze. Największy rozkwit tamtejszej cywilizacji i gospodarki.
o rolnictwo docierało na Wyspy Brytyjskie i do Skandynawii
o w Europie powszechnie budowano kręgi kamienne i grobowce w formie kamiennych skrzyń lub dolmenów, czyli grobowców ułożonych z wielkich głazów i przysypywanych ziemią. Ustawiano też menhiry.
o początki warzenia piwa
* 3958 p.n.e. - stworzenie Świata według tradycyjnej chronologii biblijnej
* około 3800 p.n.e.
o najwcześniejsza obróbka brązu na Bliskim Wschodzie (w Tepe Yahya w Iranie)
o budowa kompleksu megalitycznych świątyń Ġgantija na wyspie Gozo w dzisiejszej Republice Malty.
* 3761 p.n.e., 7 października - początek kalendarza żydowskiego (stworzenie Świata według tradycyjnej chronologii żydowskiej)
* około 3750 p.n.e. - początek okresu Uruk w Mezopotamii. Mniej więcej w tym czasie do Mezopotamii przybył lud zwany Sumerami. Nie wiemy skąd przybyli. Wytworzą oni w późniejszym okresie miejską cywilizację. Zanim jednak do tego dojdzie zamieszkają w osadach, trudniąc się rolnictwem. Sumerowie zbierali plony 2 razy w roku.
* około 3650 p.n.e. - na stepach rosyjskich używa się pojazdów kołowych
* około 3600 p.n.e.
o pojawienie się techniki wytopu miedzi i brązu na wosk tracony w Mezopotamii. Jednak wciąż dominują tam narzędzia kamienne.
o cmentarzysko hodowców bydła Dżabal ar-Ramla w egipskiej części Pustyni Libijskiej. Mieszkańcy Dżabal ar-Ramla byli nomadami, lecz przywiązanymi do rodowej nekropolii. Zmarłych w formie zmumifikowanej wożono przez wiele miesięcy podczas wędrówek po to, aby ich ciała pogrzebać zgodnie z plemiennym obyczajem.
o świat zamieszkuje około 35 milionów ludzi
o Troja 1

* około 3500 p.n.e.
o na obszarze Sumeru rozwijają się państwa-miasta (Ur, Uruk, Lagasz)
o Egipt: powstają pierwsze miasta, obróbka miedzi
o powstają trwałe wsie rybackie na wybrzeżach Peru, w głębi lądu uprawiano bawełnę i kilka odmian fasoli
o w miejscowości Ġgantija na wyspie Gozo została wzniesiona świątynia. Podobne budowle powstały później także w innych miejscach, zarówno na Gozo jak i na Malcie
o rolnictwo obecne w całej Europie
o najwcześniejsze kultury ceramiczne w Ekwadorze
o ożywienie wymiany handlowej neolitycznych osadników Italii

* 3379 p.n.e., 15 lutego - Majowie opisują zaćmienie Księżyca (najstarszy zapis zjawiska astronomicznego)
* około 3300 p.n.e.
o w Górnym Egipcie rozpoczął się podokres predynastyczny średni (gerzeeński).
o najstarsze gliniane tabliczki ze znakami liczbowymi (Babilonia)

* około 3200 p.n.e.
o początek zróżnicowania społecznego w kulturach Longshan w Chinach
o wozy kołowe pojawiają się w Sumerze i na Bałkanach
o w rozwidleniu Delty Nilu, na południe od dzisiejszego Kairu, istniała kultura Meadi
o w Górnym Egipcie zaczął się podokres predynastyczny późny.

* 3114 p.n.e., 11 sierpnia – wg Kalendarza Majów miał miejsce początek czwartej (obecnej) epoki dziejów ludzkości.
* około 3100 p.n.e.
o początek okresu Dżemdet Nasr w Mezopotamii
o dziedziczność władzy w miastach Sumeru
o zaczyna się okres wczesnodynastyczny w Egipcie (od I do III dynastii)
o kalendarz w Egipcie

Zmiany środowiska

* około 3400 p.n.e.
o początek pustynnienia Sahary

Odkrycia i wynalazki

* około 4000 p.n.e.
o Egipt: pierwsze łodzie żaglowe na Nilu, początek obróbki miedzi
o pierwsza ceramika w Ameryce (Gujana)
o hodowla owiec dla pozyskania wełny na Bliskim Wschodzie
o uprawa sorgo w południowym Sudanie
o udomowienie konia na stepach dzisiejszej Ukrainy

* około 3500 p.n.e.
o zastosowanie koła garncarskiego w regionie Indusu. Technika ta zaadaptowała się w Mezopotamii. Dzięki niej ruszyła masowa produkcja naczyń glinianych, co niestety ujemnie odbiło się na ich walorach estetycznych.
o zastosowanie pierwszych pojazdów kołowych w Europie Środkowej
o w Egipcie i w Azji Zachodniej pojawiają się sporadycznie wyroby z żelaza kutego na zimno. Były one jednak nietrwałe i słabe w porównaniu z narzędziami miedzianymi.

* około 3400 p.n.e.
o Egipt: najwcześniejsze hieroglify; biała, malowana ceramika
o Mezopotamia: pojawienie się pisma klinowego

* około 3300 p.n.e. - początek wytopu miedzi w Europie Środkowej

Jak możemy zauważyć występują dwie daty "stworzenia świata". Dalczego to zaistniało?
Daty wyjściowe tradycyjnej chronologii biblijnej

Istnieją dwie daty wyjściowe dla obliczania tradycyjnej chronologii biblijnej, które można nazwać: 1) podstawową, historyczno-astronomiczną datą bezwzględną i 2) podstawową, pochodną datą bezwzględną. Pierwsza z tych podstaw - to data zdobycia i zburzenia Jerozolimy przez wojska babilońskiego króla Nabuchodonozora II. W wyniku dokładnych badań naukowych, opartych na porównaniu źródeł pisanych z symulacjami astronomicznymi ustalono ze stuprocentową pewnością, że do wydarzenia tego doszło w 4. roku panowania Nabuchodonozora II, to jest w 587 p.n.e. / 586 p.n.e.. Biorąc za punkt wyjścia wymienione daty bibliści, historycy i archeolodzy biblijni XX wieku (przede wszystkim William F. Albright i Edwin R. Thiele) obliczyli chronologię bezwzględną królów Izraela i Judy, aż do panowania Saula. Poszczególne, współczesne chronologie królów różnią się nieznacznie od siebie, a powodem tego jest różne odczytanie źródła chronologicznego jakim jest Biblia. Drugą datą wyjściową dla tradycyjnej chronologii biblijnej jest 4 rok panowania Salomona, króla Izraela i Judy. Od tego roku biegnie w źródłach biblijnych nieprzerwana linia chronologiczna aż do Stworzenia Świata, dlatego też rok ten jest fundamentem wszelkich obliczeń dokonywanych przez zwolenników literalnego odczytywania Biblii. Zgodnie z dzisiejszym stanem wiedzy przyjmuje się z reguły (Edwin R. Thiele), że 4 rok panowania Salomona wypadał prawdopodobnie w 968 p.n.e. / 967 p.n.e. (± 1). Badacze chcący obliczyć daty bezwzględne wczesnej chronologii biblijnej napotykają na poważny problem, którym jest niejednorodność danych źródłowych. Stary Testament, w zależności od jednej z trzech jego głównych, starożytnych redakcji - MT, Septuaginta (skrót: LXX - od łac. oznaczenia liczby 70) i Pięcioksiąg Samarytański (skrót: SP - od ang. Samaritan Petateuch) - podaje rozbieżne wskazówki chronologiczne dla okresu przed narodzeniem Abrahama. Do tej pory nie udało się ustalić, która z tych trzech wersji tekstowych jest najbardziej zgodna z niedotrwałym do naszych czasów Tekstem Wzorcowym (skrót: VT - od niem. Vorlage Text). Dla przykładu okres pomiędzy Stworzeniem Świata, a narodzeniem Abrahama wynosi 1948 lat według MT, 2249 lat według SP i 3314 lat według LXX.

Wszystko to wskazuje na nagły rozwój ludzkości, Zbieżność dat kalendarzy prawdopodobnie nie jest przypadkowa, coś musiało sie wydarzyć na Ziemi co zapoczątkowało nowe życie na ziemi. Nowy jej etap.
Wróćmy na chwilę do Biblii

(26) A wreszcie rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka a Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi! (27) Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. (28) Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi. (29) I rzekł Bóg: Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. (30) A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona. I stało się tak.

No właśnie,, i tak się stało. Ludzkość zaczęła czynić ziemię i wszystko co na niej żyło sobie poddaną.

W tym czasie pojawia się nie wiadomo skąd Cywilizacja Sumeru. Kim byli ci ludzie, jakie były ich wierzenia, skąd pochodziła ich potężna wiedza o której tak mało wiemy w dniu dzisiejszym co jednak i tak czyni wielkie wrażenie?

Sumerowie wiedzieli, że planety krążą wokół Słońca, ale przedstawione na glinianych tabliczkach schematy są pełne błędów, gdyż nie zgadzają się proporcje i odległości planet, a nawet ich liczba. Niektórzy badacze dopatrują się w tych zapiskach mitycznego obrazu świata, wedle którego planety Marduk i Tiamat miały się zderzyć. W wyniku katastrofy Marduk miał zostać wyrzucony poza granice Układu Słonecznego a z planety Tiamat powstała Ziemia i pas asteroid. Co ciekawe, Sumerowie wiedzieli jednak o odległych planetach, które odkryto dopiero tysiące lat później. Nadali gwiazdozbiorom nazwy, z których do dziś zachowały się np. Skorpion, Byk, Lew. Najpierw Sumerowie, później Babilończycy rozbudowali kalendarz oparty na całkowicie powtarzających się kompletnych czyli synodycznych fazach Księżyca, wykorzystując synodyczne okresy Księżyca jako podstawę 12-miesięcznego roku liczącego 360 dni. Z podziału roku na 360 dni wywodzi się podział obwodu koła na 360 stopni. Wszystko to było podstawą do nadejścia astronomii matematycznej, w której sumeryjsko-babiloński system sześćdziesiątkowy z zapisem pozycyjnym był wynalazkiem na miarę wynalezienia alfabetu. Zapis pozycyjny umożliwił rozwój arytmetyki algebraicznej.
Według Sumerów stworzenie świata odbyło się za pomocą bogini Nammu, matki bogów, która sama z siebie stworzyła niebo i ziemię. Nammu była dla Sumerów odwiecznym kosmicznym morzem, z którego wyłoniła się uporządkowana materia. Ów porządek był cechą praoceanu materii, umożliwiając ewolucję procesu stworzenia. Nammu jest źródłem zarówno słodkiej wody Apsu, jak i słonej wody Tiamat. Sumeryjski mit o stworzeniu wydaje się być bliski współczesnej kosmologii, gdyż trafnie dzieli pierwotną materię na dwa zwalczające się przeciwieństwa materii i antymaterii. Wielce intrygującym jest również to, że akt stworzenia u Sumerów zaczyna się z niczego i bez powodu. Fenomen Sumerów zawiera się w genialnym systemie kosmologicznym, w którym stwierdza się m.in., że:

Wszechświat powstał z jednej pramaterii, a życie wzięło swój początek z pramaterii, będącej bezmiarem wód. W sumeryjskiej "Liście Królów" zachowało się imię Nammu oznaczające "otchłań wody" lub "głębia oceanu". Nammu określana była również jako matka rodzicielka nieba i ziemi. Pierwotny bezmiar wód obdarzony był mocą powoływania do życia nowego bytu według rozumnego planu i nadrzędnych praw. Powyższe rozumowanie przewyższa nasze współczesne wyjaśnienie powstania Wszechświata w wyniku Wielkiego Wybuchu, a współczesna fizyka nie jest w stanie powiedzieć, co było wcześniej. Sumerowie uważali, że przed powstaniem Wszechświata istniał ocean pramaterii - zalążek wszelkiego bytu materialnego, rozumnego planu i bezosobowych praw rządzących Wszechświatem, bogami i człowiekiem. Bogowie nie byli praprzyczyną kosmosu. Pojawili się dopiero jako kolejny etap jego rozwoju. Byli to przybyli na Ziemię bogowie - astronauci z dalekich gwiazd.
Początkowo ludzie podobni byli do zwierząt i dopiero użyczone im przez bogów "tchnienie życia", narzędzia i umiejętności spowodowało, że stali się zdolnymi do twórczej pracy i realizacji boskich planów.
"(...)
Ludzie w owych dniach pradawnych
nie znali chleba do jedzenia,
nie znali szat do przywdziania,
ludzie chodzili na nogach i rękach,
trawę jedli (wprost) ustami jak owce,
a wodę pili z rowów (...)

Fragment mitu o stworzeniu człowieka.

W akapicie mówiącym, że ludzie chodzili na nogach i rękach zawarta jest ewolucyjna teoria rozwoju człowieka, zgodnie z którą człowiek - homo sapiens wywodzi się w prostej linii ze świata zwierzęcego. Sumerowie stworzyli mity o raju, potopie i upadku człowieka. Sumeryjski raj nie był przeznaczony dla ludzi, było to miejsce dla bogów. W rajskim ogrodzie Sumerów nieznane było pojęcie śmierci.

Wg mitów sumeryjskich i babilońskich bogowie stworzyli człowieka dla siebie, aby dbał o nich, pracował dla nich, gdy tymczasem sami żyli bez troski. Odżywiali się pokarmem boskim, zapewniającym im nieśmiertelność. Służebność człowieka wobec bogów przejawiała się w ciągłej ofierze i modlitwie. Ulubionym darem ofiarnym było mięso, następnie chleb, owoce, napoje i kadzidło. Czyżby naprowadzało to na ślad cywilizacji pozaziemskiej, która użyczyła swej wiedzy Ziemianom lub przyczyniła się do ich powstania?

Zastanawiającym jest nasz ludzki mózg. Wiemy o nim niewiele, ale i korzystamy z niego w niewielkim procencie w tym samym momencie. Jest to ok 7%. Co by się stało kiedy umielibyśmy wykorzystać całe 100%? Czy stalibyśmy się Bogami? Dla nas żyjących tu i teraz na pewno tak.

I tutaj znów przychodzi mi na myśl Biblia

Gen.2 (16) A przy tym Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz: Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania; (17) ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz.

Czy Stworzyciel bał się swojego dzieła?

(26) A wreszcie rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka a Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi! (27) Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. (28) Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi. (29) I rzekł Bóg: Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. (30) A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona. I stało się tak. (31) A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień szósty.

Tak się kończy I rozdział Księgi Stworzenia - Genesis.
Ale tak naprawdę czy nie pomylił się w swojej ocenie? A może ktoś pomieszał Mu szyki w Jego dziele?

(1) A kiedy ludzie zaczęli się mnożyć na ziemi, rodziły im się córki. (2) Synowie Boga, widząc, że córki człowiecze są piękne, brali je sobie za żony, wszystkie, jakie im się tylko podobały. (3) Wtedy Bóg rzekł: Nie może pozostawać duch mój w człowieku na zawsze, gdyż człowiek jest istotą cielesną; niechaj więc żyje tylko sto dwadzieścia lat. (4) A w owych czasach byli na ziemi giganci; a także później, gdy synowie Boga zbliżali się do córek człowieczych, te im rodziły. Byli to więc owi mocarze, mający sławę w owych dawnych czasach. (5) Kiedy zaś Pan widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i że usposobienie ich jest wciąż złe, (6) żałował, że stworzył ludzi na ziemi, i zasmucił się. (7) Wreszcie Pan rzekł: Zgładzę ludzi, których stworzyłem, z powierzchni ziemi: ludzi, bydło, zwierzęta pełzające i ptaki powietrzne, bo żal mi, że ich stworzyłem.

Tak rozpoczyna się rozdział 6, rozdział który rozpoczyna Historię Noego i jego potomstwa. Bogu nie podobało się to że człowiek poznał znaczenie dobra i zła, bo tutaj już nie możemy mówić o tym że człowiek nie posłuchał jego zakazu korzystania z drzewa dobrego i złego. Karą za to było wygnanie z raju, co równało się z pozbawieniem dostępu do drzewa życia.

Gen. 2 (22) Po czym Pan Bóg rzekł: Oto człowiek stał się taki jak My: zna dobro i zło; niechaj teraz nie wyciągnie przypadkiem ręki, aby zerwać owoc także z drzewa życia, zjeść go i żyć na wieki. (23) Dlatego Pan Bóg wydalił go z ogrodu Eden, aby uprawiał tę ziemię, z której został wzięty. (24) Wygnawszy zaś człowieka, Bóg postawił przed ogrodem Eden cherubów i połyskujące ostrze miecza, aby strzec drogi do drzewa życia.

Już tutaj widać to co się stało z człowiekiem. Człowiek posiadł wiedzę, ale nie przestał poszukiwać „owocu życia”. Wielu, wielu szukało dostępu do bram raju i długowieczności nie zapominając jednak o swojej wiedzy. Czym to się skończyło dla człowieka?

Gen. 11 (1) Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli jednakowe słowa. (2) A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i tam zamieszkali. (3) I mówili jeden do drugiego: Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i wypalmy ją w ogniu. A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej, (4) rzekli: Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób uczynimy sobie znak, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi. (5) A Pan zstąpił z nieba, by zobaczyć to miasto i wieżę, które budowali ludzie, (6) i rzekł: Są oni jednym ludem i wszyscy mają jedną mowę, i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. (7) Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego! (8) W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta.

Jak dobrze wiemy wiedza człowieka, a właściwie jej wykorzystanie, zawsze obracała się przeciwko innemu człowiekowi, ale czy możemy zaprzeczyć temu że to się dzieje za sprawą Boga, który o sobie sam mówi w liczbie mnogiej? Co tak naprawdę może zrobić Człowiek?

Pozwolę sobie jeszcze raz zacytować słowa Boga
„Są oni jednym ludem i wszyscy mają jedną mowę, i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić.”
Wszystko jest trudne dopóki nie stanie się proste
Wędzonki, kiełbasa, szynka
http://www.smokedsausage.uk

ODPOWIEDZ