Niesamowite budowle.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1171
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Niesamowite budowle.

Post autor: janusz » 19 maja 2012, 00:29

Castel del Monte - zamek Fryderyka II

Człowiek i monarcha wyjątkowy, Fryderyk II, przez powiązania rodzinne był cesarzem Niemiec i królem Sycylii. Ojciec jego, Henryk był synem cesarza Barbarossy, zaś matka, Konstancja, córką króla Rogera II z Normanów, pierwszego króla Sycylii i przez to dziedziczką normańskiego królestwa na Sycylii. O tymże królu Rogerze nasz kompozytor, Karol Szymanowski napisał operę "Król Roger"do libretta Jarosława Iwaszkiewicza..
Fryderyk był wielkim wielbicielem cywilizacji islamu, mnóstwo czasu spędzał w Palermo gdzie żył jak sułtan, miał harem i garnizon żołnierzy mauretańskich. Niezwykle zachłannie łaknący wiedzy, liberalny i sceptyczny wobec problemów religijnych, cechował się wyjatkową kulturą, znał 6 języków. Na jego dworze w Palermo czynnie działali matematycy, astronomowie, astrologowie i uczeni fizycy. Wszystkie gałęzie wiedzy znane z języków greckiego, hebrajskiego czy arabskiego były tam obecne. W 1224 założył państwowy uniwersytet w Neapolu. Po uporządkowaniu stosunków w Niemczech zajął się Sycylią, gdzie przeprowadził zdumiewająco nowoczesne reformy, odzyskał rozgrabione majątki królewskie, ukrócił baronów. Jego "Liber Augustialis" , nowy kodeks praw złagodził i usprawnił postępowanie karne. Fryderyk stworzył sprężystą biurokrację i uzdrowił finanse. Jego nieustanne walki z papiestwem sprzeciwiającym się jego próbom zjednoczenia Włoch, zrobiły mu w oczach przeciwników nieomal miano Antychrysta. Zorganizował VI krucjatę, 1228-29, która się okazała wizytą dyplomatyczną (!!) z zawartym zawieszenie broni. O dziwo, muzułmanie oddali Jerozolimę i inne święte miejsca na 15 lat we władanie chrześcijanom.
Już za jego życia rozumiano, że jest to wielka postać wyprzedzająca swoją epokę, postać fascynująca i zagadkowa. Nazywano go "stupor mundi et immutator mirabilis", czyli podziwienie świata i cudowny odnowiciel. Stał się postacią mityczną, "cesarzem końca czasów". Legenda każe mu żyć nadal w czeluściach Etny, aż do dnia sądu ostatecznego.

Obrazek Fryderyk II

Postać Frederyka II Hohenstaufa jest nierozerwalnie związana ze wspaniałym zamkiem Castel del Monte, blisko Andrii, który dominuje na wzgórzu zwanym balkonem Apulii. Zbudowany w 1240 roku przez Fryderyka II jako zamek myśliwski i obronny zachowany do dzisiaj w stanie własciwie nienaruszonym. Jest to najświetniejszy zamek Italii. Można rzec, iz jest to kolosalna korona z kamienia wzniesiona dla udokumentowania potęgi cesarskiej. Zbudowany z brył szaro-żółtego wapienia ma plan ośmiokątny, z ośmioma ośmiokątnymi wieżami i ośmioma trapezoidalnymi pokojami wokół ośmiokątnego dziedzińca na każdym z dwu poziomów. Liczba osiem, liczba magiczna, reprezentuje mediację między kołem i kwadratem. Między Bogiem (koło, doskonałość, niebiosa, absolut) i Ziemią (kwadrat, ludzkość, materia, niedoskonałość).
Przypisuje się też tej wspaniałej budowli mnóstwo odniesień do średniowiecznej symboliki, jego miara i orientacja mogą być odczytywane na wiele mistycznych sposobów.
Zamek jest kwintesencją tego co wyraża romans średniowieczny i średniowieczna pieśń rycerska. Sale z olbrzymimi kominkami i tymi średniowiecznymi cudnymi siedziskami przy oknach, ławami (obok, z lewej), które jednocześnie tworzą framugi, na których łatwo się widzi Tristana i Izoldę grających w szachy...

Obrazek

Obrazek


Obrazek

Obrazek

Choć Fryderyka otaczało grono osób wybitnych, to jednak najbliżsi byli mu mistrzowie magii, okultyści, astrolodzy. Marzeniem Fryderyka II było podobno zostanie-poprzez poznanie tajemnic wiedzy i magii-władcą świata. Nic dziwnego, że cenił wysoko rady i nauki wróżbitów, alchemików, kabalistów. Z Bagdadu każe sprowadzić arabskiego maga Pawła, z Anglii Michała Scota iluzjonistę i mistrza „w diabelstwie", koresponduje z uczonym Żydem z Toledo, Juda Cohenem, konsultuje najsłynniejszych okultystów epoki: mistrza Saliano, Riprandino z Werony itd. Jego osobistym doradcą jest Teodor, grecki uczony, ekspert we wszelkich sztukach, który sporządza złaknionemu wtajemniczenia cesarzowi czarodziejskie cukierki, eliksiry młodości, magiczne napoje. W 1228 r. Fryderyk II przewodniczył Okrągłemu Stołowi elity ówczesnego rycerstwa: templariuszy, szpitalników, braci teutońskich, rycerzy arabskich, tureckich itp., którzy zawarli Pactio Secreta (tajemny pakt) w celu ustanowienia na całym świecie powszechnej religii poddanych Wielkiemu Władcy zebranych zakonów. Widać tu związki rycerstwa z inicjacyjnymi tajemnymi zakonami. Zaprzysiężenie zakonów rycerskich i Pactio Secreta zawsze wzbudzały ciekawość historyków. Po wielu wiekach przypadek, jak to bywa najczęściej, rzucił pewne światło na tę tajemniczą sprawę. W 1952 r. pewna mieszkanka Rampillon (departament Sekwany i Marny we Francji) wykopała kuferek, w którym leżała siatka naszywana perłami, pieczęć w kształcie skarabeusza i pudełeczko z kości słoniowej z wyrzeźbionymi na nim licznymi swastykami. W pudełeczku zloty wzorzec wagi i srebrne spatynowane medaliony. W oddzielnych dwu pudełeczkach tkwiło siedem ośmiobocznych tabliczek, a na nich wygrawerowane kabalistyczne znaki templariuszy, masońskie, hebrajskie, arabskie, różokrzyżowe i inne. Rampillon było w XIII w. posiadłością templariuszy. Znalezisko sprzed 40 lat mimo woli każe myśleć o jakimś supertajnym stowarzyszeniu sprzed wieków łączącym chrześcijan, żydów i muzułmanów. Osoby interesujące się legendą Graala i prawdziwym jej znaczeniem, a także zakonami rycerskimi i zamkiem Władcy Świata, czyli zamkiem Fryderyka II w Castel del Monte (we włoskiej Apulii) bez trudu spostrzegają podobieństwa między symboliką przedmiotów z Rampillon a symboliką architektury zamku. Co więcej, ośmioboczna tabliczka pokryta znakami-kluczami dokładnie odpowiada planowi architektonicznemu Castel del Monte.
Przypuszcza się, że te tabliczki były znakami przynależności do jakiegoś hermetycznego stowarzyszenia, zajmującego się zwłaszcza alchemią. W każdym razie wiadomo, że Fryderyk II Hohenstaufen należał do Pactio Secreta, okultystycznej organizacji rycerstwa sprzed ponad 750 lat i że jego zamek w Castel del Monte, którego sensu nikt do tej pory nie pojmował, stanowi dowód rzeczowy jego snów o hegemonii nad światem. Uważając, że został wybrany „Imperatorem" postanowił zbudować sanktuarium, czyli zamek dla templariuszy - alchemików, zamek którego naczelną zasadą byłaby liczba 8, w kabale symbol nieskończoności i wszechpotężnej władzy. Tak więc i zamek, i wieże, i wszystkie pomieszczenia zbudowane są na planie ośmiokąta. Nie ma tam niczego, co miałoby charakter codziennego użytku: ani kuchni, ani pokoi sypialnych, ani spiżarni.

Obrazek

Wybudowany z matematyczną precyzją zamek przez lata rozgrzewał wyobraźnię pisarzy i poetów. Dopatrywano się kolejnych ósemek wraz z ich magicznym znaczeniem. Osiem symbolizuje nieskończoność. W religii osiem oznacza połączenie pomiędzy Bogiem i Człowiekiem. Pisano, że Fryderyk II chciał symbolicznie łączyć Wschód z Zachodem i Ziemię z Niebem. Mateusz Paris nazwał Fryderyka stupor mundi - zdumieniem świata.

Jedna z teorii głosi, że zamek to wielki astronomiczny kalendarz. Zwolennicy takiego twierdzenia obliczyli precyzyjnie jaka była oryginalna wysokość wież i murów. Na tej podstawie, porównując to z obserwacjami, dopatrzyli się specyficznego układu cieni rzucanych na korytarze i dziedziniec przez Słońce w dniu równonocy 23 września. Inni wiążą wymiary zamku z pomiarami piramidy Cheopsa. Oczywiście teorii jest dużo więcej i przy odrobinie szczęścia można spotkać zwolenników i przeciwników poszczególnych twierdzeń podczas zwiedzania. Za dodatkową opłatą można nabyć też precyzyjne wykresy ułatwiające na przykład dowiedzenie związku pomiędzy wymiarami zamku oraz gwiazdami i znakami zodiaku.
Znamy nazwisko budowniczego tej ezoterycznej budowli: Philippe Chinard z Francji. Gdy tylko była gotowa, wielki władca zamykał się w niej na długie dnie i noce razem ze świtą swych czarodziei, alchemików, astrologów. Do jakiego boga, jakiego demona kierowali swe zaklęcia? Czy udało im się dokonać tak upragnionej przemiany metalu w złoto? Nikt tego się nie dowie, chyba że ktoś kiedyś odcyfruje znaczenie tajemniczych znaków, wyrytych na murze istniejącego do dziś zamku: ukazują one niewiastę, stojącą pokornie przed władcą, otoczonym gromadą zbrojnych rycerzy. Pod spodem zaś widnieje enigmatyczny zapis:
Ds IDCa DB 10 CLPSHAz
W nim prawdopodobnie kryje się tajemnica Fryderyka II i jego zamku.

Obrazek Zamek alchemików.

Awatar użytkownika
Maat
Posty: 129
Rejestracja: 25 stycznia 2011, 23:23

Re: Niesamowite budowle.

Post autor: Maat » 23 maja 2012, 17:57

Janusz Ty skarbnico wiedzy wszelakiej – po prostu musisz napisać przewodnik – kurcze wyruszyć w taką podróż.

W tym zamku została otruta królowa Bona (ta informacja oczywiście od Janusza) pikanterii dodaje fakt, że była ona spadkobierczynią pretensji do królestwa Jerozolimy. Ciekawe czy Matejko malując „Otrucie królowej Bony”, wiedział o tym fakcie?

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1171
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Niesamowite budowle.

Post autor: janusz » 23 maja 2012, 22:43

Bari - dziedzictwo Bony
Bari to miasto na południowym wschodzie Włoch , stolica regionu Apulia. W 1071 weszło w skład państwa Normanów, którzy zbudowali w Bari zamek. W XI-XIII w. osada była punktem zbornym rycerzy chrześcijańskich biorących udział w krucjatach. Ważne centrum wymiany handlowej między Wschodem i Zachodem. W XIII w. król Sycylii Fryderyk II rozbudował system obronny miasta, m.in. normandzki zamek i bastion portowy Fortino. Miasto rozwijało się w XV i XVI w. jako stolica księstwa Bari, należącego do rodu Sforzów. Do najcenniejszych zabytków miasta należy XIII-wieczny zamek cesarza Fryderyka II, przebudowany w XVI w. stylu renesansowym. Katedra w Bari pochodzi z XII w. i jest przykładem architektury gotyckiej z pewnymi cechami sztuki normandzkiej. Wśród licznych romańskich budowli sakralnych miasta zwraca uwagę bazylika Św. Mikołaja (San Nicolo) z XI w. Znajduje się tam zbudowany w 1593 r. nagrobek królowej Polski Bony, pochodzącej z panującej w Bari dynastii Sforzów, która w związku z konfliktem ze swym synem - Zygmuntem Augustem postanowiła opuścić Polskę. W mieście zachował się również XVI-wieczny pałac Bony. Castel del Monte jest unikalnym przykładem średniowiecznej architektury wojskowej, stanowi doskonałe połączenie elementów klasycznego antyku, muzułmańskiego Wschodu oraz gotyku cysterskiego z Europy Północnej.

Obrazek Zamek polskiej królowej Bony w Bari

Dużą uwagę Bona poświęcała swojemu księstwu dziedzicznemu Bari. Jego ziemie były przedmiotem zainteresowania papieża i króla Hiszpanii. Najważniejszymi pełnomocnikami władczyni w tej sprawie byli dyplomaci polscy: Jerzy Tyczyn i Paweł Stempowski. Królowa bona brała tez udział w rywalizacji pomiędzy dynastią Jagiellonów a Habsburgami i Hohenzollernami. Z tego właśnie powodu próbowała utworzyć antyhabsburski sojusz polsko-francuski, a także utrzymywać dobre stosunki z Turcją, Węgrami i Czechami. Konflikt z Zygmuntem Augustem. W 1547 r. syn pary królewskiej Zygmunt August poślubił córkę Jerzego Radziwiłła, Barbarę, kobietę wielkiej urody, ale mającą złą reputację i ciężko chorą. Mezalians postawił młodego króla w opozycji do szlachty i własnej matki, która dbając p dobro dynastii, ostro sprzeciwiała się temu małżeństwu. Śmierć Barbary w 1551 r. pociągnęła za sobą oskarżenia Zygmunta, że to matka otruła jego żonę. Wieść szybko się rozpowszechniła i Bonę zaczęto uważać za morderczynię. Z powodu złej atmosfery i ograniczenia wpływów królowej po śmierci Zygmunta Starego w 1548 r. władczyni postanowiła powrócić do swego dziedzicznego księstwa. Opuściła kraj w 1556 r. na czele kilkuset wozów z bogactwami zebranymi w czasie jej pobytu w Polsce.

Tajemnicza śmierć władczyni
Po powrocie do Bari królowa nie mogła liczyć na zaufanych doradców. Jej ruchomy majątek w wysokości setek tysięcy dukatów był łakomym kąskiem dla króla hiszpańskiego Filipa II. Władczyni pożyczyła mu 430000 dukatów, których nigdy nie zwrócił ani jej, ani dopominającym się tego spadkobiercom. Królowa szybko zdała sobie sprawę z grożącego jej niebezpieczeństwa i postanowiła wrócić do Polski. Jednak przeszkodziła jej w tym ciężka choroba, którą wykorzystał najbliższy współpracownik G.L.Pappacoda, podsuwając władczyni testament krzywdzący Zygmunta Augusta. Kiedy stan zdrowia Bony się poprawił i zrozumiała, że została oszukana, postanowiła zmienić swą ostatnią wolę, aby król Hiszpanii nie dostał ani grosza. Zorientowawszy się w sytuacji, Pappacoda otruł królową zanim zdążyła uprawomocnić to postanowienie. Po śmierci Bony 19 listopada 1557 r. jej olbrzymi majątek został rozkradziony przez dworzan i Filipa II. Ciało władczyni spoczęło w bazylice św. Mikołaja w Bari. W 1593 r. córka Anna ufundowała matce marmurowy nagrobek.Choć Bona nie była darzona w swoich czasach miłością, a jej bezwzględna polityka nie spotkała się ze zrozumieniem współczesnych, to dziś uznaje się ją za najwybitniejszą i najciekawszą polską królową.

Obrazek Nagrobek królowej Bony z 1593 r. w bazylice św. Mikołaja w Bari


Obrazek Ciekawy jest herb rodu Sforza.

Obrazek ...oraz alegoria rodziny
Dużo tutaj wiedzy tajemnej dotyczącej szczególnie alchemi :shock:

Awatar użytkownika
Maat
Posty: 129
Rejestracja: 25 stycznia 2011, 23:23

Re: Niesamowite budowle.

Post autor: Maat » 26 maja 2012, 19:29

Janusz to pewno ja coś poplątałam - Bona zamieszkała i została otruta w Castello Normanno-Svevo di Bari – a nie w Castel del Monte znajdującym się 16 km od miasta Bari, w gminie Andria.

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1171
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Niesamowite budowle.

Post autor: janusz » 26 maja 2012, 23:19

Nie Basiu, to ja przeczytałem gdzieś na internecie o śmierci Bony w Castel del Monte i nie mogę teraz tego znaleźć. :oops:
Jeśli zaś chodzi o samego Fryderyka II Hohenstaufa to wiadomości dotyczące jego działań z zakonem templariuszy też są zaskakujące. Podobno chciał porwać samego wielkiego mistrza świątyni Salomona.
Powodem była odmowa udziału templariuszy w ponownej wyprawie krzyżowej przez niego organizowanej.
Gdy w 1227 Fryderyk został ekskomunikowany przez papieża Grzegorza IX. W czerwcu 1228 mimo ciążącej na nim klątwy wyruszył na krucjatę. Fryderyk podjął negocjacje z sułtanem egipskim Al-Kamilem, władcą z tureckiej dynastii Ajjubidów, w celu odzyskania i dołączenia Jerozolimy, Nazaretu i Betlejem do Królestwa Jerozolimy. Udane negocjacje doprowadziły do koronacji Fryderyka w Jerozolimie 18 marca 1229. Po koronacji Fryderyk wrócił do Europy. Fryderyk zapamiętał postępowanie templariuszy i po dogadaniu się się z sułtanem oddał w jego ręce wzgórze Salomona wraz z pierwotną siedzibą zakonu. :shock:

Awatar użytkownika
janusz
Posty: 1171
Rejestracja: 18 stycznia 2011, 01:38

Re: Niesamowite budowle.

Post autor: janusz » 26 grudnia 2017, 21:01

Sekretna biblioteka Iwana Groźnego

https://www.youtube.com/watch?v=i9P5KBps-U8

Opublikowany 23 lis 2017
Iwan IV Groźny – pierwszy car Rosji był okrutnym władcą. Rządził silną ręką, a jednocześnie dokonał wiele reform, budując potęgę swojego państwa. Władca posiadał własną podziemną bibliotekę, gdzie zgromadził wiele rękopisów, ksiąg i literaturę z całego świata, a niektóre ze zbiorów miały pochodzić z dawnej Biblioteki Aleksandryjskiej. Po jego śmierci w 1584 roku księgozbiór zaginął. Wiele osób poświęciło swoje życie poszukując księgozbioru Iwana Groźnego.

Uważa się, że bibliotekę zapoczątkował dziadek Iwana Groźnego, Iwan III Srogii. Po śmierci pierwszej żony Marii Twerskiej w 1467 roku, papież Paweł II zaproponował Iwanowi III ślub z Zofią z dynastii Paleologów, bratanicą ostatniego cesarza bizantyjskiego, próbując pozyskać Rosyjski Kościół Prawosławny dla unii z Kościołem rzymskokatolickim. W 1472 roku Iwan III zawarł ślub z Zofią, a księżna przywiozła ze sobą do Moskwy ponad 800 ksiąg. Większość zbiorów w języku starogreckim, starohebrajskim i po łacinie pochodziły z Biblioteki Konstantynopola, które uratowano tuż przed zdobyciem miasta przez Turków w 1453 roku. Niektóre z rękopisów miały ponoć pochodzić z dawnej Biblioteki Aleksandryjskiej.

ODPOWIEDZ